ப்ரணாஶம் மேநிரே ஸர்வே பயமாபுஶ்ச ஸம்கடே பாலா கோப்யஶ்ச ஸம்த்ரஸ்தா பக்திநம்ராத்மகந்தராஃ
அனைவரும் அழிவு நிச்சயம் என்று நினைத்து, அந்த ஆபத்தில் பயமடைந்தனர்; பசுமக்கள், பெண்கள் அனைவரும் அச்சத்துடன், பக்தியுடன் தங்கள் தலைகளை வணங்கினர்.
ததா ரக்ஷாம் குரு புநர்தாவாக்நேர்மதுஸூதந
மதுசூதனா, இப்படிப் போல மீண்டும் காட்டுத் தீயிலிருந்து எங்களை காப்பாற்றும்.
ஸ்ரஷ்டா பாதா ச ஸம்ஹர்தா ஜகதாம் ச ஜகத்பதே
உலகங்களின் ஆண்டவரே, நீயே எல்லா உலகங்களையும் படைத்தவனும், காப்பவரும், அழிப்பவரும் ஆக இருக்கிறாய்.
யமஃ குபேரஃ பவந ஈஶாநாத்யாஶ்ச தேவதாஃ
யமன், குபேரன், வாயு, ஈசானன் மற்றும் மற்ற தேவதைகள்,
மாநவாஶ்ச ததா தைத்யா யக்ஷராக்ஷஸகிம்நராஃ
மனிதர்கள், அத்துடன் அசுரர்கள், யக்ஷர்கள், ராட்சதர்கள், கின்னரர்கள்,
ஆவிர்பாவஸ்திரோபாவஃ ஸர்வேஷாம் ச ததேச்சயா
இவர்கள் அனைவரும் தோன்றுவதும் மறைவதும் உன் விருப்பப்படி நடக்கிறது.
வயம் த்வாம் ஶரணம் யாமோ ரக்ஷ நஃ ஶரணாகதாந்
நாங்கள் உன்னையே அடைக்கலம் அடைகிறோம்; அடைக்கலம் வந்த எங்களை நீ காப்பாற்று.
தூரீபூதஸ்து தாவாக்நிஃ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணாம்ரு'தத்ரு'ஷ்டிதஃ
ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் அமுதமான தரிசனத்தால் காட்டுத் தீ தூரமாகும்.
ஸர்வாபதஃ ப்ரணஶ்யந்தி ஹரிஸ்மரணமாத்ரதஃ 4.19.
ஹரியின் நினைவு மட்டும் போதிலும் எல்லா அபாயங்களும் அழிகின்றன.
வஹ்நிதோ ந பவேத்தஸ்ய பயம் ஜந்மநி ஜந்மநி
அப்படிப்பட்டவருக்கு பிறவிப் பிறவியாகவும் நெருப்பை நோக்கி பயம் இருக்காது.
ஸ்தோத்ரமேதத்படித்வா து முச்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ இஹ லோகே ஹரேர்பக்திமந்தே தாஸ்யம் லபேத்த்ருவம்
இந்த ஸ்தோத்திரத்தை பாராயணம் செய்தால் நிச்சயமாக விடுதலை கிடைக்கும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. இந்த உலகில் ஹரியின் பக்தனுக்கு உறுதியாக தாஸ்யம் கிடைக்கும்.
ஶ்ரீநாராயண உவாச ஜகாம ஶ்ரீஹரிர்கேஹம் குபேரபவநோபமம்
ஸ்ரீநாராயணர் சொன்னார்: ஸ்ரீஹரி குபேரனின் அரண்மனை போல் இருந்த தன் இல்லத்திற்குச் சென்றார்.
ப்ராஹ்மணேப்யோ தநம் நந்தஃ பரிபூர்ணம் ததௌ முதா
நந்தன் மகிழ்ச்சியுடன் பிராமணர்களுக்கு நிறைந்த செல்வம் வழங்கினார்.
நாநாவிதம் மங்கலம் ச ஹரேர்நாமாநுகீர்தநம்
பலவகை மங்கள நிகழ்ச்சிகளும், ஹரியின் நாமத்தை மீண்டும் மீண்டும் பாடலும் நடந்தன.
ஏவம் முமுதிரே ஸர்வே வ்ரு'ந்தாரண்யே க்ரு'ஹேக்ரு'ஹே
இவ்வாறு வ்ரிந்தாவனத்தில் வீடு வீடாக அனைவரும் மகிழ்ந்தார்கள்.
இத்யேவம் கதிதம் ஸர்வம் ஹரேஶ்சரிதமங்கலம்
இவ்வாறு ஹரியின் எல்லா மங்களமான செய்கைகளும் கூறப்பட்டன.
4.20 ஶ்ரீநாராயண உவாச புக்த்வா பீத்வாऽநுலிப்தஶ்ச வ்ரு'ந்தாரண்யம் ஜகாம ஹ
ஸ்ரீநாராயணர் சொன்னார்: உணவு உண்டு, பானம் அருந்தி, சாந்தம் பூசி, அவர் வ்ரிந்தாவனத்திற்குச் சென்றார்.
க்ரீடாம் சகார பகவாந்கௌதுகேந ச தைஃ ஸஹ
பகவான் அங்கு அவர்களுடன் சந்தோஷமாக விளையாடினார்.
தஸ்ய ப்ரபாவம் விஜ்ஞாதும் விதாதா ஜகதாம் பதிஃ
அவரது வல்லமை அறிய உலகங்களின் படைப்பாளியான ஆண்டவர் ஆராய விரும்பினார்.
விஜ்ஞாய ததபிப்ராயம் ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வகாரகஃ
அந்த எண்ணத்தை அறிந்த சர்வஜ்ஞனும், எல்லாவற்றையும் செய்பவரும் அதன்படி நடந்தார்.
ஜகாம ஶ்ரீஹரிர்கேஹம் காலயித்வா ச கோகுலம்
கோகுலத்தில் சில காலம் கழித்த பிறகு, ஸ்ரீஹரி தன் இல்லத்திற்கு திரும்பினார்.
ஏவம் சகார பகவாந்வர்ஷமேகம் ச ப்ரத்யஹம்
இவ்வாறு பகவான் ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு வருடம் இப்படியே செய்தார்.
ப்ரஹ்மா ப்ரபாவம் விஜ்ஞாய லஜ்ஜாநம்ராத்மகந்தரஃ
பிரம்மாவின் வலிமையை உணர்ந்து, அவமானத்தால் தலையை குனிந்தான்.
ததர்ஶ க்ரு'ஷ்ணம் தத்ரைவ கோபாலகணவேஷ்டிதம்
அங்கே, கண்ணனை பல கோபர் பிள்ளைகள் சூழ்ந்திருப்பதை பார்த்தான்.
ரத்நஸிம்ஹாஸநஸ்தம் ச ஹஸந்தம் ஸஸ்மிதம் முதா
அவர் ரத்தின சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்து, சந்தோஷமாக புன்னகைபுரிந்திருப்பதையும் பார்த்தான்.
ரத்நகேயூரவலயரத்நமஞ்ஜீரரஞ்ஜிதம் 4.20.
அவர் ரத்தினக் கைமணி, வளையல், காலணி ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தார்.
கோடிகந்தர்பலாவண்யம் லீலாதாமமநோஹரம்
கோடியான மன்மதர்களை விட அழகு மிகுந்தவர், விளையாட்டின் மையமாக மனதை கவர்ந்தவர்.
பாரிஜாதப்ரஸூநாநாம் மாலாஜாலைர்விபூஷிதம்
பாரிஜாத மலர்களால் செய்யப்பட்ட மாலைகள் அணிவிக்கப்பட்டிருந்தது.
மாலதீமால்யஸம்யுக்தம் மயூரபிச்சசூடகம்
மல்லிகை மாலை அணிந்தும், தலைக்கு மயில் இறகும் சூடியிருந்தார்.
ஶரத்பார்வணசந்த்ரஸ்ய ப்ரபாமுஷ்டாஸ்யஸுந்தரம்
அவரது முகம், சரத்காலம் பூர்ண சந்திரனின் ஒளியை மிஞ்சும் அழகுடன் இருந்தது.