தத்ர தஸ்தௌ ச நிஃஶங்கஃ காலீயஸ்தம் ததர்ஶ ஹ
அங்கு கலியன் பயமில்லாமல் நின்று, அவனை பார்த்தான்.
பராஜிதஶ்ச நாகேந்த்ரஸ்தேஜஸா கருடஸ்ய ச ।। 4.19.
அந்த பாம்புகளின் அரசன் கருடனின் ஒளியால் தோற்கடிக்கப்பட்டான்.
பியா பலாயநம் க்ரு'த்வா ஜகாம யமுநா ஹ்ரதம் தத்ர தஸ்தௌ பியா நாகோ ஜக்முஃ பஶ்சாச்ச தத்கணாஃ
பயத்தில் ஓடி, யமுனையின் ஆழ்குளத்தில் சென்றான்; அங்கு அந்த நாகன் பயத்தில் தங்கினான், பின்னர் அவனது கூட்டத்தாரும் அங்கே வந்தார்கள்.
நாரத உவாச கதம் ந ஶக்தோ கந்தும் தம் ஹ்ரதமீஶ்வரவாஹநஃ
நாரதர் கேட்டார்: இறைவனின் வாகனம் அந்த ஆழ்குளத்திற்குள் செல்ல முடியாதது எப்படி?
ஶ்ரீநாராயண உவாச
ஸ்ரீநாராயணன் சொன்னார்:
தபஸ்தப்த்வா மஹாஸித்தோ தத்யௌ க்ரு'ஷ்ணபதாம்புஜம்
தவம் செய்து, அந்த மகான் கிருஷ்ணனின் திருவடிகளை தியானித்தான்.
கணேந ஸார்தம் நிஃஶம்கஃ கரோதி ப்ரமணம் முதா
அவன் தன் கூட்டத்துடன் பயமின்றி மகிழ்ச்சியுடன் அலைந்தான்.
முநிம் ப்ரதக்ஷிணீ க்ரு'த்ய யாத்யாயாதி முதாऽந்விதஃ
அவன் முனிவரை வலம் வந்து, சந்தோஷத்துடன் வரவும் போகவும் செய்தான்.
ஜக்ராஹ சஞ்சுநா மீநம் முநீந்த்ரஸ்ய ஸமீபதஃ
அந்த முனிவரரின் அருகே, அவன் தன் அலகால் ஒரு மீனைப் பிடித்தான்.
ப்ரகோபிதோ முநேர்த்ரு'ஷ்ட்யா மீநஸ்தோயே பபாத ஹ மீநஶ்ச கருடத்ராஸாத்தஸ்தௌ முநிஸமீபதஃ
முனிவரின் கோபமான பார்வையால், அந்த மீன் நீரில் விழுந்தது; கருடனைப் பார்த்து பயந்து, அந்த மீன் முனிவரரின் அருகே தங்கியது.
ஸௌபரிருவாச
சௌபரி சொன்னான்:
கா யோக்யதா மத்புரஸ்தே க்ரஹீதும் ஜீவமுல்பணம் 4.19.
என் முன்னிலையில் உயிருள்ள ஒன்றை பிடிப்பதற்கு உனக்கு என்ன உரிமை?
த்வத்விதாந்கோடிஶஃ க்ரு'ஷ்ணஃ ஸ்ரஷ்டும் ஶக்தஶ்ச வாஹகாந்
உன்னைப் போன்ற வாகனங்களை கோடிக்கணக்கில் கிருஷ்ணன் உருவாக்க வல்லவன்.
வாஹநம் ச த்வமீஶஸ்ய ந வயம் தவ கிம்கராஃ
நீ இறைவனின் வாகனம், நாங்கள் உனது அடியார்கள் அல்ல.
மதீயஶாபாத்தூர்ணம் ச பஸ்மஸாத்பவிதா த்ருவம்
என் சாபத்தால், நீ உடனே நிச்சயம் சாம்பலாகிவிடுவாய்.
ஸ்மாரம்ஸ்மாரம் க்ரு'ஷ்ணபாதம் தம் ப்ரணம்ய ஜகாம ஹ
மீண்டும் மீண்டும் கிருஷ்ணனின் திருவடிகளை நினைத்து, அவனை வணங்கி புறப்பட்டான்.
ஹ்ரதஸ்ய ஶ்ருதிமாத்ரேண கம்போ பவதி நிஶ்சிதம்
அந்த ஏரியின் ஓசை கேட்கும் போதே உடனே நடுக்கம் ஏற்பட்டது.
ஸரஹஸ்யம் ஶ்ருதிஸுகம் ப்ரக்ரு'தம் ஶ்ரு'ணு மங்கலம்
இப்போது உண்மையில் நடந்த அந்த மங்களகரமான இரகசியத்தை, காதுக்கு இனிமையாக இருப்பதை, நீ கேள்.
சக்ருர்விஷாதம் மோஹாச்ச ருருதுர்யமுநாதடே
அவர்கள் குழப்பத்தில் துயரமடைந்து, யமுனை கரையில் அழத் தொடங்கினார்கள்.
கேசிந்நிபத்ய பூமௌ ச மூர்ச்சாம் ப்ராபுஹரிம் விநா
சிலர் தரையில் விழுந்து, ஹரியை இழந்த துக்கத்தில் மயங்கி விழுந்தார்கள்.
கேசித்கோபாலபாலாஶ்ச சக்ருஶ்ச தந்நிவாரணம்
சில பசுகாணி பிள்ளைகளும் பெண்களும் அவர்களை அடக்க முயன்றார்கள்.
தேஷாம் கேசிஜ்ஜ்ஞாநவந்தோ ரக்ஷாம் சக்ருஃ ப்ரயத்நதஃ 4.19.
அவர்களில் சில அறிவுள்ளவர்கள் மிகவும் முயற்சியுடன் பாதுகாப்பு செய்தார்கள்.
கேசித்வக்தும் ப்ரவ்ரு'த்திம் ச ப்ரயயுர்நந்தஸந்நிதிம்
சிலர் நடந்ததை சொல்ல நந்தனிடம் சென்றார்கள்.
இத்யூசுஃ கிம் கரிஷ்யாமஃ குதோऽஸ்மாகம் கதோ ஹரிஃ
அவர்கள், "நாம் என்ன செய்வோம்? ஹரி எங்கே போனான்?" என்று கேட்டார்கள்.
ஹே பந்தோ தர்ஶநம் தேஹீத்யூசுஃ ப்ராணாஃ ப்ரயாந்தி ஹி
"நண்பனே, உன்னைக் காண அனுமதி தா; இல்லையேல் எங்கள் உயிரே போய்விடும்," என்று அவர்கள் கூறினார்கள்.
ஸம்ப்ராபுரதிலோலாஶ்ச ருதந்தஃ ஶோகவிஹ்வலாஃ
அவர்கள் நடுங்கி, துக்கத்தில் மூழ்கி, அழுதபடி அருகில் வந்தார்கள்.
கோபாந்கோபாலிகாஶ்சைவ ரக்தபங்கஜலோசநாஃ
பசுகாணியும் பசுகாணிப் பெண்களும், கண்ணீர் காரணமாக கண்கள் சிவந்தவாறு,
கலிந்தநந்திநீதீரம் ருருதுர்பாலகைர்யுதாஃ
கலிந்தி நதிக்கரையில், பிள்ளைகளுடன் சேர்ந்து அழுதார்கள்.
ஹ்ரதம் விஶந்தீமம்பாம் தாம் கேசிச்சக்ருர்நிவாரணம்
சிலர் ஏரிக்குள் செல்ல முயன்ற தாயைத் தடுக்க முயன்றார்கள்.
கேசித்விலலபுஸ்தத்ர மூர்ச்சாம் ப்ராபுஶ்ச கேசந
அங்கே சிலர் புலம்பினார்கள்; சிலர் மயங்கி விழுந்தார்கள்.