தம் வஸும் தர்ஶயித்வா ச ஶிஶுரூபோ பபூவ ஹ
வசுவின் உருவத்தை காட்டி முடித்தவுடன், அவன் மீண்டும் குழந்தையாக ஆனான்.
அயோநிஸம்பவஶ்சாயமாவிர்பூதோ மஹீதலே
அவன் பெண்ணின் கருவில் பிறக்காமல், பூமியில் தோன்றினான்.
ஆவிர்பூய வஸும் மூர்திம் தர்ஶயித்வா ஜகாம ஹ
வசுவின் உருவத்தை வெளிப்படுத்தி, அவன் மறைந்தான்.
ஶுக்லஃ பீதஸ்ததா ரக்த இதாநீம் க்ரு'ஷ்ணதாம் கதஃ
முதலில் வெண்மையாகவும், பிறகு மஞ்சளாகவும், அதன் பின் சிவப்பாகவும், இப்போது கருப்பாகவும் ஆனான்.
த்ரேதாயாம் ரக்தவர்ணோऽயம் பீதோऽயம் த்வாபரே விபுஃ
த்ரேதா யுகத்தில் சிவப்பாகவும், துவாபர யுகத்தில் மஞ்சளாகவும், வல்லமைமிகு ஒருவனாக இருந்தான்.
பரிபூர்ணதமம் ப்ரஹ்ம தேந க்ரு'ஷ்ண இதி ஸ்ம்ரு'தஃ
அவன் பரிபூரணமான பரமாத்மா என்பதால், கிருஷ்ணன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
ஶிவஸ்ய வாசகஃ ஷஶ்ச நகாரோ தர்மவாசகஃ
'ஷ' என்ற எழுத்து சிவனை குறிக்கிறது; 'ண' என்பது தர்மத்தை குறிக்கிறது.
நரநாராயணார்தஸ்ய விஸர்கோ வாசகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ
விஸர்கம் (ஃ) நரனும் நாராயணனும் என்பதைக் குறிக்கிறது என்று கூறப்படுகிறது.
ஸர்வாதாரஃ ஸர்வபீஜஸ்தேந க்ரு'ஷ்ண இதி ஸ்ம்ரு'தஃ
அனைவருக்கும் ஆதாரமும், எல்லாவற்றிற்கும் விதையும் அவனே. அதனால் அவனை கிருஷ்ணன் என்று அழைக்கின்றார்கள்.
அகாரோ தாத்ரு'வசநஸ்தேந க்ரு'ஷ்ண இதி ஸ்ம்ரு'தஃ 4.13.
'அ' என்ற எழுத்து கொடுப்பவரை குறிக்கிறது. அதனால் அவனை கிருஷ்ணன் என்று அழைக்கின்றார்கள்.
அகாரஃ ப்ராப்திவசநஸ்தேந க்ரு'ஷ்ண இதி ஸ்ம்ரு'தஃ
'அ' என்ற எழுத்து பெறுதலை குறிக்கிறது. அதனால் அவனை கிருஷ்ணன் என்று அழைக்கின்றார்கள்.
அகாரோ தாத்ரு'வசநஸ்தேந க்ரு'ஷ்ண இதி ஸ்ம்ரு'தஃ
'அ' என்ற எழுத்து கொடுப்பவரை குறிக்கிறது. அதனால் அவனை கிருஷ்ணன் என்று அழைக்கின்றார்கள்.
தத்பலம் லபதே நூநம் க்ரு'ஷ்ணேதி ஸ்மரணே நரஃ
கிருஷ்ணன் என்ற நாமத்தை சிந்திப்பதால், மனிதன் அந்த பலனை நிச்சயம் பெறுவான்.
கோடிஜந்மாம்ஹஸோ நாஶோ பவேத்யத்ஸ்மரணாதிகாத்
ஆரம்பத்திலிருந்து கிருஷ்ணனை நினைத்தால், கோடி பிறவிகளின் பாவங்கள் அழிகின்றன.
க்ரு'ஷ்ணேதி ஸும்தரம் நாம மம்கலம் பக்திதாயகம்
கிருஷ்ணன் என்ற அழகான நாமம் மங்களகரமானதும், பக்தியை அளிப்பதும் ஆகும்.
ரு'காராத்தாஸ்யமதுலம் ஷகாராத்பக்திமீப்ஸிதாம்
'றி' என்ற எழுத்தால் ஒப்பில்லாத தாச்யம் கிடைக்கும்; 'ஷ' என்ற எழுத்தால் விரும்பிய பக்தி கிடைக்கும்.
தத்ஸாரூப்யம் விஸர்காச்ச லபதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ
விஸர்கத்தால் அவனைப் போன்ற வடிவம் பெறலாம்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.
ரு'காரோக்தேர்ந திஷ்டம்தி ஷகாராத்பாதகாநி ச
'றி' என்ற எழுத்தால் பாவங்கள் நிலைநிற்றதில்லை; 'ஷ' என்ற எழுத்தால் பாவங்கள் நீங்கும்.
ரதம் க்ரு'ஹீத்வா தாவம்தி கோலோகாத்க்ரு'ஷ்ணகிம்கராஃ 4.13.
கோலோகத்திலிருந்து கிருஷ்ணனின் சேவர்கள் ரதத்தை ஏற்று ஓடுகிறார்கள்.
நாம்நஃ ப்ரபாவஸம்க்யாநம் ஸம்தோ வக்தும் ந ச க்ஷமாஃ
கிருஷ்ணன் நாமத்தின் மகிமையை எண்ணிக்கொள்ளும் அளவு சாந்தர்கள் முடியவில்லை.
குணாந்நாமப்ரபாவம் ச கிம்சிஜ்ஜாநாதி மத்குருஃ
கிருஷ்ணன் நாமத்தின் சக்தியும், அதன் குணங்களும் சிறிதளவு எனது குருவுக்குத் தெரியும்.
வேதாஃ ஸம்தோ ந ஜாநம்தி மஹிம்நஃ ஷோடஶீம் கலாம்
வேதங்களும் சாந்தர்களும் அவன் பெருமையின் பதினாறாவது பகுதியையும் அறிய முடியாது.
யதாமதி யதாஜ்ஞாநம் குருவக்த்ராத்யதா ஶ்ருதம்
எப்படி அறிவோம், எப்படி புரிந்துகொள்கிறோம், குருவின் வாயிலாக எவ்வாறு கேட்டோம், அப்படியே.
தேவகீநம்தநஃ ஶ்ரீஶோ யஶோதாநம்தநோ ஹரிஃ
தேவகியின் மகிழ்ச்சி, லட்சுமியின் நாதன், யசோதையின் ஆனந்தம், ஹரி அவனே.
ஸர்வாதாரஃ ஸர்வகதிஃ ஸர்வகாரணகாரணம்
அவன் எல்லாவற்றுக்கும் ஆதாரம், எல்லோருக்கும் இலக்கு, எல்லா காரணங்களுக்கும் காரணம்.
ராதாப்ராணோ ராதிகேஶோ ராதிகாரமணஃ ஸ்வயம்
அவன் ராதாவின் உயிரும், ராதிகையின் நாதனும், ராதிகையின் காதலனும் தானே.
ராதிகாசித்தசோரஶ்ச ராதாப்ராணாதிகஃ ப்ரபுஃ
ராதிகாவின் மனதை திருடும் பெருமான், ராதைக்கு உயிரைவிடவும் عزیزானவர்.
பரிபூர்ணதமம் ப்ரஹ்ம கோவிம்தோ கருடத்வஜஃ
கருடன் கொடியை ஏந்தும் கோவிந்தன், எல்லாவற்றிலும் முழுமையான பரம்பொருள்.
ஜந்மம்ரு'த்யுஹராண்யேவ ரக்ஷ நம்த ஶுபேக்ஷண 4.13.
அழகான கண்கள் கொண்ட நந்தா, பிறப்பு மரணத்தை நீக்கும் ஒரேவர் அவன்; அவனை பாதுகாப்பாய்.
ஜ்யேஷ்டஸ்ய ஹலிநோ நாம்நஃ ஸம்கேதம் ஶ்ரு'ணு மந்முகாத்
மூத்தவரான ஹலினின் பெயரின் அர்த்தத்தை என் வாயிலாகக் கேள்.