துஷ்டா யதா மே பக்தாநாம் ப்ராஹ்மணாநாம் கவாமபி
எப்போது தீயவர்கள் என் பக்தர்களையும், பிராமணர்களையும், கோமாதைகளையும் துன்புறுத்துகிறார்களோ,
ததாऽசிரம் தே நஶ்யம்தி யதா வஹ்நௌ த்ரு'ணாநி ச 4.6.
அப்போது அவர்கள் தீயில் புல் எளிதில் எரியுமாறு விரைவில் அழிந்துவிடுகிறார்கள்.
யாஸ்யாமி ப்ரு'திவீம் தேவா யாத யூயம் ஸ்வமாலயம்
நான் பூமியிலிருந்து புறப்படுகிறேன்; தேவர்களே, நீங்கள் உங்கள் இல்லங்களுக்கு திரும்புங்கள்.
இத்யுக்த்வா ஜகதாம் நாதோ கோபாநா ஹூய கோபிகாஃ
இவ்வாறு கூறிய பின், உலகங்களின் ஆண்டவன் மேய்ப்பர்களையும், மேய்ப்ப பெண்களையும் அழைத்தான்.
கோபா கோப்யஶ்ச ஶ்ரு'ணுத யாத நம்தவ்ரஜம் பரம்
மேய்ப்பர்களும் மேய்ப்ப பெண்களும் கேளுங்கள்: நீங்கள் நந்தனின் உயர்ந்த வ்ரஜத்திற்கு செல்லுங்கள்.
வ்ரு'ஷபாநுப்ரியா ஸாத்வீ நம்தகோபகலாவதீ
அங்கு வ்ருஷபானுவுக்கு பிரியமான, நல்லொழுக்கமுள்ள, நந்தகோபரின் புகழ்பெற்ற மகள் இருக்கிறாள்.
பித்ரூ'ணாம் மாநஸீ கந்யா தந்யா மாந்யா ச யோஷிதாம்
அவள் பித்ருக்களின் மனதில் தோன்றிய மகள்; பெண்களில் மிகுந்த பாக்கியமும் மதிப்பும் பெற்றவள்.
தஸ்யா க்ரு'ஹே ஜந்ம லப ஶீக்ரம் நம்தவ்ரஜம் வ்ரஜ
அவளது வீட்டில் விரைவாக பிறந்து, நந்தனின் வ்ரஜத்திற்கு செல்லுங்கள்.
த்வம் மே ப்ராணாதிகா ராதே தவ ப்ராணாதிகோऽப்யஹம்
ராதே, நீ எனக்கு உயிரைவிடவும் عزیزமானவள்; நானும் உனக்கு உயிரைவிடவும் عزیزமானவன்.
ஶ்ருத்வைவம் ராதிகா தத்ர ருரோத ப்ரேமவிஹ்வலா
இதை கேட்ட ராதிகா அங்கே அன்பால் ஆட்கொண்டு அழத் தொடங்கினாள்.
ஜநுர்லபத கோபாஶ்ச கோப்யஶ்ச ப்ரு'திவீதலே
மேய்ப்பர்களும் மேய்ப்ப பெண்களும் பூமியில் பிறப்பைப் பெற்றார்கள்.
ஏதஸ்மிந்நம்தரே ஸர்வே தத்ரு'ஶூ ரதமுத்தமம் 4.6.
அந்த நேரத்தில் அவர்கள் அனைவரும் மிக அழகான ஒரு ரதத்தை பார்த்தார்கள்.
ஶ்வேதசாமரலக்ஷேண ஶோபிதம் தர்பணாயுதைஃ
அது வெண்சாமரம் மற்றும் எண்ணற்ற கண்ணாடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
ஸத்ரத்நகலஶாநாம் ச ஸஹஸ்ரேண ஸுஶோபிதம்
மூல்யமுள்ள ரத்தின கலசங்கள் ஆயிரத்தால் அந்த ரதம் அழகுபடுத்தப்பட்டது.
பார்ஷதப்ரவரையுக்தம் ஶாத கும்பமயம் ஶுபம்
மிகச் சிறந்த சேவகர்களால் இழுக்கப்பட்டு, தூய பொன்னால் ஆனது, அந்த ரதம் பிரமாதமாக இருந்தது.
தத்ரஸ்தம் புருஷம் ஶ்யாமம் ஸுந்தரம் கமநீயகம்
அதில் உள்ளவன் கருஞ்சாயல் உடையவன், அழகானவன், அனைவரையும் கவரும் முகத்தையுடையவன்.
கிரீடிநம் குண்டலிநம் வநமாலாவிபூஷிதம்
அவன் கிரீடம் சூடியவன், காது மணிகள் அணிந்தவன், காடுபூக்கள் மாலை அணிந்தவன்.
சதுர்புஜம் ஸ்மேரவக்த்ரம் பக்தாநுக்ரஹகாதரம்
அவனுக்கு நான்கு கை, புன்னகைமுகம், பக்தர்களுக்கு அருள் செய்ய ஆவலாக இருந்தான்.
தேவீம் தத்வாமதோ ரம்யாம் ஶுக்லவர்ணாம் மநோஹராம்
அந்த தேவியை, வெண்மை நிறத்தில் பிரகாசமாக, அழகாகவும் மனதை கவரும் வகையில் தோன்றினாள்.
ஶரத்பார்வணசம்த்ராஸ்யாம் ஶரத்பம்கஜலோசநாம்
அவளது முகம் சரத்காலம் பூரண சந்திரனைப் போலவும், கண்கள் அந்த காலத்து மலர்ந்த தாமரைகளைப் போலவும் இருந்தன.
வேணுவீணாக்ரம்தஹஸ்தாம் பக்தாநுக்ரஹகாதராம்
அவள் கைகளில் ஒரு புல்லாங்குழலும் வீணையும் பிடித்திருந்தாள்; பக்தர்களுக்கு அருள் செய்ய ஆவலுடன் இருந்தாள்.
அபராம் தக்ஷிணே ரம்யாம் ஶதசம்த்ரஸமப்ரபாம் 4.6.
இன்னொரு அழகான தேவியும் வலப்புறம் நின்றாள்; நூறு சந்திரன்கள் போல ஒளிர்ந்தாள்.
ஸத்ரத்நகுண்டலாப்யாம் ச ஸுகபோலவிராஜி தாம்
அவளது காது இரண்டிலும் அரிய ரத்தினக் குண்டலங்கள் பளபளப்பாக இருந்தன; அவளது கன்னங்கள் அழகாக பிரகாசித்தன.
அமூல்யரத்நகேயூரகரகம்கணஶோபிதாம்
அவள் மதிப்பிட முடியாத ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கைமணிகள் மற்றும் வளையல்களால் ஒளிர்ந்தாள்.
மணீம்த்ரகிம்கிணீயுக்தமத்யதேஶஸமந்விதாம்
அவளது இடுப்பு சிறந்த மணிகளும் மணி ஓசை எழுப்பும் கட்டுகளும் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
ப்ரபுல்ல மாலதீமாலாஸம்யுக்தகபரீயுதாம்
அவளது முடியில் மலர்ந்த மல்லிகைமாலைகள் சூடியிருந்தன.
கஸ்தூரீபிம்துஸம்யுக்தஸிந்துரதிலகாந்விதாம்
அவளது நெற்றியில் கஸ்தூரி புள்ளியும் சுண்ணாம்பு திருநீறும் திலகமாக இருந்தன.
ஸஹஸ்ரதலஸம்ஸக்தலீலாகமலஸம்யுதாம்
ஆயிரம் இதழ்கள் கொண்ட தாமரையுடன் விளையாடும் ஒரு தாமரையும் அவளுக்கு அலங்காரமாக இருந்தது.
அவருஹ்ய ரதாத்தூர்ண ஸஸ்த்ரீகஃ ஸஹபார்ஷதஃ
அவன் தன் மனைவியுடனும் தோழர்களுடனும் கூடியே, வண்டியிலிருந்து விரைவாக இறங்கினான்.
தேவா கோப்யஶ்ச கோபாஶ்ச தஸ்துஃ ப்ராம்ஜலயோ முதா
தேவர்கள், ஆயர்கள் பெண்கள், ஆயர்கள் ஆகியோர் அனைவரும் கைகள் கூப்பி மகிழ்ச்சியுடன் நின்றனர்.