ப்ரஹ்மவைவர்தபுராணம்

பிருகு முனிவர், எல்லாம் அறிந்தவரும், எல்லா உயிர்களின் முதல்வனும், அனைவராலும் வழிபடப்படும் பரமபுருஷனை வணங்கி, “பிரபுவே! இந்த உலகத்தை வெல்விக்கும் சரஸ்வதியின் கவசத்தை எனக்குச் சொல்லுங்கள்,” என்று கேட்டார். அதற்கு பிரம்மா பதிலளித்தார்: “அது வேதங்களின் சாரம், கேட்க இனிமையானது, வேதங்களில் கூறப்பட்டும், வேதங்களால் போற்றப்பட்டும் உள்ளது. இந்த கவசத்தை கிருஷ்ணர், கோலோகத்தில், வ்ரிந்தாவன வனத்தில் எனக்குப் புகட்டினார். இது மிக ரகசியமானதும், உயர்ந்ததும், கல்பவிருஷம் போல எல்லா காரியங்களையும் பூர்த்தி செய்யும் சக்தி கொண்டது. இந்த கவசத்தை எடுத்துக் கொண்டு ஜபித்ததால், பிரஹஸ்பதி ஞானி ஆனார். இதை மனதில் நிறுத்தி, ஜபித்ததால், வாசனையுள்ள முனிவர் வால்மீகி கவிகளுக்குள் முதன்மை பெற்றார். கனாடா, கவுதமர், கண்வா, பாணினி, சாகடாயனர் ஆகியோர் இதை எடுத்துக் கொண்டு, வேதங்களையும், அனைத்து புராணங்களையும் பிரித்தனர். சாடடப, சம்பர்த்த, வசிஷ்டர், பராசரர், ரிஷ்யசிருங்கர், பரத்வாஜர், அஸ்திகர், தேவலர் ஆகியோரும் இதை பெற்றனர். இந்த கவசத்தின் தியானத்தைப் பெற்றவர் பிரஜாபதி. இது அனைத்து தத்துவங்களையும் முழுமையாக அறிந்து கொள்ளவும், எல்லா லட்சியங்களையும் அடையவும் உதவுகிறது. அப்போது பிரம்மா அந்த கவசத்தின் மந்திரங்களை கூறினார்: “ஓம் ஹ்ரீம் சரஸ்வத்யை ஸ்வாஹா—அவள் என் தலையை எல்லா திசைகளிலும் காக்கட்டும். ஓம், சரஸ்வதி என் காதுகளை எப்போதும் காக்கட்டும், ஸ்வாஹா. ஓம், ஹ்ரீம், வாக்வாதினி என் மூக்கை எல்லா வழிகளிலும் காக்கட்டும், ஸ்வாஹா. ஓம், ஸ்ரீம், ஹ்ரீம், ப்ராஹ்மி என் பற்களை எப்போதும் காக்கட்டும், ஸ்வாஹா. ஓம், ஸ்ரீம், ஹ்ரீம், என் கழுத்தை காக்கட்டும்; ஸ்ரீம் என் தோள்களை எப்போதும் காக்கட்டும். ஓம், ஹ்ரீம், வித்யாஸ்வரூபிணி என் தொப்புளை காக்கட்டும், ஸ்வாஹா. ஓம், சர்வவர்ணாத்மிகா என் இரு கால்களையும் எப்போதும் காக்கட்டும். ஓம், சர்வகாந்தவாசினி எனக்கு கிழக்கு திசையில் எப்போதும் பாதுகாப்பளிக்கட்டும், ஸ்வாஹா. ஓம், ஐம், ஹ்ரீம், ஸ்ரீம், சரஸ்வதி, ஞானிகளின் தாய், ஸ்வாஹா. ஓம், ஹ்ரீம், ஸ்ரீம், இந்த மூன்று அச்சர மந்திரம் தென் மேற்கில் எப்போதும் என்னைக் காக்கட்டும். ஓம், சதாம்பிகா என் வடமேற்கில் எப்போதும் என்னைக் காக்கட்டும், ஸ்வாஹா. ஓம், சர்வசாஸ்த்ரவாசினி என் வடகிழக்கில் எப்போதும் என்னைக் காக்கட்டும், ஸ்வாஹா. ஐம், ஹ்ரீம், புஸ்தகவாசினி என் கீழ் எப்போதும் காக்கட்டும், ஸ்வாஹா.” “இவ்வாறு, முனிவரே, இந்த கவச மந்திரங்களின் முழு தொகுப்பையும் உமக்கு சொன்னேன். இது தொன்மையில் தர்மதேவரின் வாயிலிருந்து கந்தமாதன மலை மீது கேட்டது. ஆசானை முறையாக ஆடைகள், ஆபரணங்கள், சந்தனத்துடன் வழிபட்ட பிறகு, இந்த கவசத்தை ஐந்து இலட்சம் முறை ஜபித்தால், அது முழுமையடையும். அப்போது ஒருவர் சிறந்த வாக்காளர், கவிகளில் முதன்மை பெறுபவர், மூன்று உலகிலும் வெற்றி பெறுபவர் ஆவார். இந்த கவசம் கண்வ சம்ஹிதையில் கூறப்பட்டது; இதை உமக்கு நான் சொல்லிவிட்டேன்.” பிறகு நாராயணர் கூறினார்: “பண்டைக்காலத்தில், மகா முனிவர் யாஜ்ஞவல்க்யர், சரஸ்வதியைப் புகழ்ந்து வழிபட்டார். ஆனால் ஆசானின் சாபத்தால், அவர் ஞானம் இழந்து விட்டார். தவம் செய்து, சூரியனைக் காணும் வகையில், கொணார்க்கில் அவரை அடைந்தார். சூரியன், வேதங்களும் அதன் கிளைகளும் உள்ளவராக, அவருக்கு அவற்றை அறிவித்தார். அவ்வாறு கூறிவிட்டு, அந்த துயரங்களை நீக்கும் பிரபு மறைந்துவிட்டார். யாஜ்ஞவல்க்யர் கூறினார்: ‘ஆசானின் சாபத்தால், நான் ஞாபகமும் ஞானமும் இழந்தவன்; மனம் துன்புறுகிறேன். ஞானத்தையும், ஞாபகத்தையும் எனக்குத் தாரும், ஞானத்தாயே. நூல்கள் படைக்கும் திறனையும், நிலையான, தகுதியான ஒரு சீடனையும் எனக்குத் தாரும்’ என்று வேண்டினார்.