गोलोकं निखिलं दृष्ट्वा पुलकांगं ययुः सुराः
ददृशुः शतशृंगं च तद्बहिर्विरजानदीम्
वाय्वाधारं च गोलोकं सद्रत्नमयमद्भुतम्
युक्तं सहस्रैः सरसां केवलं मंगलालयम्
सुतानं चारुसंगीतं राधाकृष्णगुणान्वितम्
क्षणेन चेतनां प्राप्य ते देवाः कृष्णमानसाः
ददृशुर्गोपिकाः सर्वा नानावेषविधायिकाः
काश्चिच्चामरहस्ताश्च करतालकराः पराः
सद्रत्नकिंकिणीजालशब्देन शब्दिता वराः
पुंवेषनायिकाः काश्चित्काश्चित्तासां च नायिकाः
काश्चित्संयोगविरताः काश्चिदालिंगने रताः
प्रगच्छंतः कियद्दूरं ददृशुश्चाश्रमान्बहून्
रूपेणैव गुणेनैव वेषेण यौवनेन च
त्रयस्त्रिंशद्वयस्याश्च राधिकायाश्च गोपिकाः
सुशीला च शशिकला यमुना माधवी रती
चंद्रमुखी च सावित्री गायत्री सुमुखी सुखा
कालिका कमला दुर्गा भारती च सरस्वती
कृष्णप्रिया सती चैव नंदिनी नंदनेति च
अमूल्यरत्नकलशसमूहैः शिखरोज्ज्वलान्
ब्रह्मांडाद्बहिरूर्ध्वं च नास्ति लोकस्तदूर्ध्वकः १८८. तदधश्च जलं ध्वांतमगंतव्यमदृश्यकम्
श्रीनारायण उवाच पुनराजग्मू राधायाः प्रधानद्वारमेव च
सद्रत्नमणिनिर्माणं वेदिकायुग्मसंयुतम्
अमूल्यरत्नरचितकपाटेन विभूषितम्
रत्नसिंहासनस्थं च रत्नाभरणभूषितम्
द्वारं चित्रविचित्रेण विचित्रं परमाद्भुतम्
तानुवाच द्वारपालो निःशंकं त्रिदशेश्वरान्
किंकरान्प्रेषयामास श्रीकृष्णस्थानमेव च
द्वारे नियुक्तं ददृशुश्चंद्रभानुं च नारद
रत्नसिंहासनस्थं च रत्नभूषणभूषितम् 4.5.
तं संभाष्य ययुर्देवास्तृतीयं द्वारमुत्तमम्