षड्वक्त्रं षोडशभुजं चतुर्विंशतिलोचनम्
देवस्य देवं विकृतं सर्वसंहाररूपिणम्
ईषद्धास्यप्रसन्नास्यमक्षमालाकरं वरम्
सती ददर्श पुरतो व्याधिसंघान्सुदुर्जयान्
स्थूलपादं कृष्णवर्णं धर्मिष्ठं रविनन्दनम्
धर्माधर्मविचारज्ञं परं धर्मस्वरूपिणम्
तांश्च दृष्ट्वा च निःशङ्का पप्रच्छ प्रथमं यमम् 1.15.
मालावत्युवाच कालव्यतिक्रमे कान्तं कथं हरसि मे विभो
यम उवाच ईश्वराज्ञां विना साध्वि नामृतं चालयाम्यहम्
अहं कालो मृत्युकन्या व्याधयश्च सुदुर्जयाः
मृत्युकन्या विचारज्ञा यं प्राप्नोति निषेकतः
मालावत्युवाच कथं हरसि मत्कान्तं जीवितायां मयि प्रिये
मृत्युकन्योवाच न च क्षमा परित्यक्तुं बहुना तपसा सति
सती सतीनां मध्ये च काचित्तेजस्विनी वरा
सर्वापच्छान्तिरेवेह तदा भवति सुन्दरि
कालेन प्रेरिताऽहं च मत्पुत्रा व्याधयश्च वै
पृच्छ कालं महात्मानं धर्मज्ञं धर्मसंसदि 1.15.
मालावत्युवाच नारायणांशो भगवन्नमस्तुभ्यंपराय च
कथं हरसि मत्कान्तं जीवितायां मयि प्रभो
कालपुरुष उवाच वयं भ्रमामः सततमीशाज्ञापरिपालकाः
यस्य सृष्टा च प्रकृतिर्ब्रह्मविष्णुशिवादयः
ध्यायन्ते तत्पदाम्भोजं योगिनश्च विचक्षणाः
यद्भयाद्वाति वातोऽयं सूर्य्यस्तपति यद्भयात्
संहर्त्ता शङ्करः सर्वजगतां यस्य शासनात्
राशि चक्रं ग्रहाः सर्वे भ्रमन्ति यस्य शासनात्
यस्याज्ञया च तरवः पुष्पाणि च फलानि च
यस्याज्ञया जलाधारा सर्वाधारा वसुन्धरा 1.15.
सहसा मोहिता माया मायया यस्य सन्ततम्
यस्यान्तं न विदुर्वेदा वस्तूनां भावगा अपि
यस्य नाम विधिर्विष्णुः सेवते सुमहान्विराट्