नानाप्रकारशृंगारं विपरीतादिकं विभुः
विरजा सा रजोयुक्ता धृत्वा वीर्यममोघकम्
दधार गर्भमीशस्य दिव्यं वर्षशतं च सा
माता सा सप्तपुत्राणां श्रीकृष्णस्य प्रिया सती
एकदा हरिणा सार्द्धं वृंदारण्ये च निर्जने 4.3.
एतस्मिन्नंतरे तत्र मातुः क्रोडं जगाम ह
भीतं स्वतनयं दृष्ट्वा तत्याज तां कृपानिधिः
प्रबोध्य बालं सा साध्वी न ददर्शांतिके प्रियम्
शशाप स्वसुतं कोपाल्लवणोदो भविष्यसि
शशाप बालान्सर्वांश्च यांतु मूढा महीतलम्
स्थितिर्नैकत्र युष्माकं भविष्यति पृथक्पृथक्
द्वीपस्थाभिर्नदीभिश्च सह क्रीडंतु निर्जने
कनिष्ठः कथयामास मातृशापं च बालकान्
श्रुत्वा विवरणं सर्वे प्रजग्मुर्धरणीतलम्
सप्तद्वीपसमुद्राश्च सप्त तस्थुर्विभागशः 4.3.
लवणेक्षुसुरा सर्पिर्दधिदुग्धजलार्णवाः
व्याप्ताः समुद्राः सप्तैव सप्तद्वीपां वसुंधराम्
रुरोद च भृशं साध्वी पुत्रविच्छेदकातरा
तां शोकसागरे मग्नां विज्ञाय राधिकापतिः
दृष्ट्वा हरिं सा तत्याज शोकं रोदनमेव च
चकार श्रीहरिं क्रोडे विजहार स्मरातुरा
वरं तस्यै ददौ प्रीत्या प्रसन्नवदनेक्षणः
यथा राधा तत्समा त्वं भविष्यसि प्रिया मम
इत्युक्तवंतं श्रीकृष्णं वसंतं विरजांतिके
श्रुत्वा रुरोष सा देवी सुष्वाप क्रोधमंदिरे 4.3.
स तस्थौ राधिकाद्वारे श्रीदाम्ना सह नारद
मत्तो बहुतराः कांता गोलोके संति ते हरे
विरजा प्रेयसी कांता सरिद्रूपा बभूव ह
तत्तीरे मंदिरं कृत्वा तिष्ठ तिष्ठ च याहि ताम्
नदस्य नद्या सार्द्धं च संगमो गुणवान्भवेत्