सुशीलं च सदाचारं प्रशंस्यं वैष्णवं लभेत्
भक्त्या गणेशं संपूज्य वस्त्रालङ्कारचन्दनैः
मृतवत्सा काकवन्ध्या ब्रह्मन्पुत्रं लभेद्ध्रुवम्
संपूर्णं ब्रह्मवैवर्तं श्रुत्वा यल्लभते फलम्
वाञ्छां कृत्वा तु मनसि शृणोति परमास्थितः
प्रदीयते वाचकाय स्वस्तिकं तिललड्डुकान् 3.46.
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम्
ततस्तद्वचनात्तूर्णं समागत्य तवांतिकम्
ततो गणपतेः खंडमखंडभवखंडनम्
श्रीकृष्णजन्मखंडं च जन्मादेः खंडनं नृणाम्
सद्यो वैराग्यजननं भवरोगनिकृंतनम्
कर्मोपभोगरोगाणां खंडने च रसायनम्
जीवनं वैष्णवानां च जगतां पावनं परम्
केन वा प्रार्थितः कृष्ण आजगाम महीतलम्
युगे कुत्र कुतो हेतोः कुत्र वाऽऽविर्बभूव ह
वद कस्य कुले जन्म मायया सुविडंबनम् ।। 4.1.
जगाम गोकुलं कंसभयेन सूतिकागृहात्
हरिर्वा गोपवेषेण गोकुले किं चकार ह
का वा गोपांगना के वा गोपाला बालरूपिणः
कथं राधा पुण्यवती देवी गोकुलवासिनी
कथं गोप्यो दुराराध्यं संप्रापुरीश्वरं परम्
भारावतरणं कृत्वा किं विधाय जगाम सः
सुदुर्लभां हरिकथां तरणिं भवसागरे
पापेंधनानां दहने ज्वलदग्निशिखामिव
तपोजपमहादानात्पृथिव्यां तीर्थदर्शनात् 4.1.
दीक्षायाः सर्वयज्ञेषु यत्फलं लभते नरः
पित्राऽहं प्रेषितो ज्ञानादानाय तव सन्निधिम्
श्रीनारायण उवाच मया ज्ञातोऽसि धन्यस्त्वं पुण्यराशिः सुमूर्तिमान्
जनानां हृदयं सद्यः सुव्यक्तं वचनेन वै
पुत्रे पौत्रे च वचसि प्रतापे चापदि स्त्रियाम्