कृष्णाज्ञयाऽसुरान्हत्वा दत्त्वा तेभ्यः पदं ततः
भार्य्या भूत्वा शंकरस्य पुनः पत्युश्च निन्दया
शंकरस्तपसा लब्धो योगीन्द्राणां गुरोर्गुरुः 3.45.
यं ध्यायस्येव नित्यं किं तं न जानासि बालक
कृताञ्जलिर्नतो भूत्वा स्तुहि दुर्गां शिवप्रियाम्
शिवायाः स्तोत्रराजेन पुरा शूलिकृतेन वै
इत्युक्त्वा श्रीपदं शीघ्रं जगाम श्रीनिकेतनम्
स्तोत्रेण विष्णुदत्तेन सर्वविघ्नहरेण च
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा स्नात्वा गङ्गोदके शुभे
आचम्य नत्वा मूर्ध्ना तां भक्तिनम्रात्मकन्धरः
परशुराम उवाच आविर्भूता विग्रहतः पुरा सृष्ट्युन्मुखस्य च
सूर्य्यकोटिप्रभायुक्ता वस्त्रालङ्कारभूषिता
नवयौवनसम्पन्ना सिन्दूरारुण्यशोभिता 3.45.
अहोऽनिर्वचनीया त्वं चारुमूर्त्तिं च बिभ्रती
मुमोह क्षणमात्रेण दृष्ट्वा त्वां सर्वमोहिनीम्
सद्भिः ख्याता तेन राधा मूलप्रकृतिरीश्वरी
ततो डिम्भं महज्जज्ञे ततो जातो महाविराट्
राधारतिक्रमेणैव तन्निश्वासो बभूव ह
भयघर्म्मजलेनैव पुप्लुवे विश्वगोलकम्
ततस्त्वं पञ्चधाभूय पञ्च मूर्तीश्च बिभ्रती कृष्णप्राणाधिकां राधां तां वदन्ति पुराविदः
वेदाधिष्ठातृमूर्तिर्या वेदशास्त्रप्रसूरपि
ऐश्वर्य्याधिष्ठातृमूर्तिः शान्तिस्त्वं शान्तरूपिणी
रागाधिष्ठातृदेवी या शुक्लमूर्तिस्सतां प्रसूः 3.45.
बुद्धिर्विद्या सर्वशक्तेर्या मूर्तिरधिदेवता
सर्वमङ्गलबीजस्य शिवस्य निलयेऽधुना
शिवे शिवास्वरूपा त्वं लक्ष्मीर्नारायणान्तिके
राधा रासेश्वरस्यैव परिपूर्णतमस्य च
त्वत्कलांशांशकलया देवानामपि योषितः
त्वं विद्या योषितः सर्वास्सर्वेषां बीजरूपिणी
शची शक्रस्य कामस्य कामिनी रतिरीश्वरी