त्रिसन्ध्यं यः पठेन्नित्यं स सुखी सर्वतो जयी
गणेश्वरप्रसादेन महाज्ञानी भवेद्ध्रुवम्
महाजडः कवीन्द्रश्च विद्यावांश्च भवेद्ध्रुवम्
नारायण उवाच हितं सारं नीतिसारं परिणामसुखावहम्
विष्णुरुवाच कोपात्कृत्वा दन्तभङ्गं गणेशस्य स्थितोऽशिवे
स्तोत्रेणैव मयोक्तेन स्तुत्वा गणपतिं परम्
श्रीकृष्णस्य परा शक्तिर्बुद्धिरूपा जगत्प्रभोः
सर्वशक्तिस्वरूपेयमनया शक्तिमज्जगत्
सृष्टिं कर्तुं न शक्तश्च ब्रह्मा शक्त्याऽनया विना
सुरसंघेऽसुरग्रस्ते काले घोरतरे द्विज
कृष्णाज्ञयाऽसुरान्हत्वा दत्त्वा तेभ्यः पदं ततः
भार्य्या भूत्वा शंकरस्य पुनः पत्युश्च निन्दया
शंकरस्तपसा लब्धो योगीन्द्राणां गुरोर्गुरुः 3.45.
यं ध्यायस्येव नित्यं किं तं न जानासि बालक
कृताञ्जलिर्नतो भूत्वा स्तुहि दुर्गां शिवप्रियाम्
शिवायाः स्तोत्रराजेन पुरा शूलिकृतेन वै
इत्युक्त्वा श्रीपदं शीघ्रं जगाम श्रीनिकेतनम्
स्तोत्रेण विष्णुदत्तेन सर्वविघ्नहरेण च
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा स्नात्वा गङ्गोदके शुभे
आचम्य नत्वा मूर्ध्ना तां भक्तिनम्रात्मकन्धरः
परशुराम उवाच आविर्भूता विग्रहतः पुरा सृष्ट्युन्मुखस्य च
सूर्य्यकोटिप्रभायुक्ता वस्त्रालङ्कारभूषिता
नवयौवनसम्पन्ना सिन्दूरारुण्यशोभिता 3.45.
अहोऽनिर्वचनीया त्वं चारुमूर्त्तिं च बिभ्रती
मुमोह क्षणमात्रेण दृष्ट्वा त्वां सर्वमोहिनीम्
सद्भिः ख्याता तेन राधा मूलप्रकृतिरीश्वरी
ततो डिम्भं महज्जज्ञे ततो जातो महाविराट्
राधारतिक्रमेणैव तन्निश्वासो बभूव ह
भयघर्म्मजलेनैव पुप्लुवे विश्वगोलकम्
ततस्त्वं पञ्चधाभूय पञ्च मूर्तीश्च बिभ्रती कृष्णप्राणाधिकां राधां तां वदन्ति पुराविदः