नारायण उवाच मेघगम्भीरया वाचा तमुवाच जगत्पतिः
विष्णुरुवाच अस्य रामस्य रक्षार्थं कृष्णभक्तस्य साम्प्रतम्
नैतेषां कृष्णभक्तानामशुभं विद्यते क्वचित्
नाहं पाता गुरौ रुष्टे बलवद्गुरुहेलनम्
मान्यः पूज्यश्च सर्वेभ्यः सर्वेषां जनको भवेत्
जनको जन्मदानाच्च पालनाच्च पिता नृणाम् 3.44.
पितुः शतगुणं माता पोषणाद्गर्भधारणात्
मातुः शतगुणं वन्द्यः पूज्यो मान्योऽन्नदायकः
अन्नदातुः शतगुणोऽभीष्टदेवः परः स्मृतः
अज्ञानतिमिराच्छन्नं ज्ञानदीपेन चक्षुषा
गुरुदत्तेन मन्त्रेण तपसेष्टसुखं लभेत्
सर्वं जयति सर्वत्र विद्यया गुरुदत्तया
विद्यान्धो वा धनान्धो वा यो मूढो न भजेद्गुरुम्
दरिद्रं पतितं क्षुद्रं नरबुद्ध्याऽऽचरेद्गुरुम्
पितरं मातरं भार्य्यां गुरुपत्नीं गुरुं परम्
गुरुर्ब्रह्मा गुरुर्विष्णुर्गुरुर्देवो महेश्वरः 3.44.
गुरुश्चन्द्रस्तथेन्द्रश्च वायुश्च वरुणोऽनलः
नास्ति वेदात्परं शास्त्रं नहि कृष्णात्परः सुरः
नास्ति क्षमावती भूमेः पुत्रान्नास्त्यपरः प्रियः
शालग्रामात्परो यन्त्रो न क्षेत्रं भारतात्परम्
मोक्षदानां यथा काशी वैष्णवानां यथा शिवः
न च विद्यासमो बन्धुर्नास्ति कश्चिद्गुरोः परः
गुरुस्त्रियां च पुत्रे चाप्यभवद्रामहेलनम्
नारायण उवाच उवाच भगवांस्तत्र सत्यसारं परं वचः
श्रीविष्णुरुवाच नीतियुक्तं वेदसारं परिणामसुखावहम्
यथा ते गजवक्त्रश्च कार्त्तिकेयश्च पार्वति ।। । तथा परशुरामश्च भार्गवो नात्र संशयः ।। 3.44.
नास्त्येषु स्नेहभेदश्च तव वा शंकरस्य च
पुत्रेण सार्द्धं पुत्रस्य विवादो दैवदोषतः
पुत्राभिधानं वेदेषु पश्य वत्से वरानने
पुत्रनामाष्टकं स्तोत्रं सामवेदोक्तमीश्वरि