रत्ननूपुरपादं च सद्रत्नमुकुटोज्ज्वलम्
स्थिरमुद्रां दर्शयन्तं भक्तवामकरेण च
बालिकाबालकगणैर्नागरैः सस्मितैर्युतम्
तं दृष्ट्वा सम्भ्रमाच्छम्भुः सभृत्यः सहपुत्रकः
आशिषं प्रददौ बालः सर्वेभ्यो वाञ्छितप्रदाम्
दत्त्वा तस्मै शिवो भक्त्या तूपचारांस्तु षोडश
रत्नसिंहासनस्थं च प्रावोचच्छङ्करः स्वयम् 3.44.
शंकर उवाच ते शश्वत्कुशलाधाराः कुशलाः कुशलप्रदाः
अयने सफलं जन्म जीवितं च सुजीवितम्
परिपूर्णतमः कृष्णो लोकनिस्तारहेतवे
अतिथिः पूजितो येन पूजिताः सर्वदेवताः
स्नानेन सर्वतीर्थेषु सर्वदानेन यत्फलम् ४५' तदेवातिथिसेवायाः कलां नार्हन्ति षोडशीम्
अतिथिर्यस्य भग्नाशो याति रुष्टश्च मन्दिरात्
स्त्रीगोघ्नश्च कृतघ्नश्च ब्रह्मघ्नो गुरुतल्पगः
सन्ध्याहीनः स्वघाती च सत्यघ्नो हरिनिन्दकः
मित्रद्रोही कृतघ्नश्च वृषवाहश्च सूपकृत् 3.44.
शूद्रश्राद्धान्नभोजी च शूद्रश्राद्धेषु भोजकः
लाक्षामांसतिलानां च लवणस्य तिलस्य च
एकादशीकृष्णसेवाहीनो विप्रश्च भारते
कालसूत्रे च नरके पतन्ति ब्रह्मणां शतम्
नारायण उवाच मेघगम्भीरया वाचा तमुवाच जगत्पतिः
विष्णुरुवाच अस्य रामस्य रक्षार्थं कृष्णभक्तस्य साम्प्रतम्
नैतेषां कृष्णभक्तानामशुभं विद्यते क्वचित्
नाहं पाता गुरौ रुष्टे बलवद्गुरुहेलनम्
मान्यः पूज्यश्च सर्वेभ्यः सर्वेषां जनको भवेत्
जनको जन्मदानाच्च पालनाच्च पिता नृणाम् 3.44.
पितुः शतगुणं माता पोषणाद्गर्भधारणात्
मातुः शतगुणं वन्द्यः पूज्यो मान्योऽन्नदायकः
अन्नदातुः शतगुणोऽभीष्टदेवः परः स्मृतः
अज्ञानतिमिराच्छन्नं ज्ञानदीपेन चक्षुषा