यो नरो भजते भक्त्या दीननाथं दिनेश्वरम्
गणेश्वरं यो भजते देवदेवं सनातनम् 1.14.
विघ्ननाशो भवेत्तस्य स्वप्ने जागरणेऽनिशम्
ज्ञानं विद्यां सुकवितां लभते तद्वरेण च
वरार्थी चेल्लभेत्सर्वं निर्वाणमन्यथा ध्रुवम्
सर्वं तपः सर्वधर्मं यशः कीर्तिमनुत्तमाम्
विडम्बितो विधात्राऽसौ मोहितो विष्णुमायया
सा कृपां कुरुते यं च विष्णुमन्त्रं ददाति तम्
इह लोके सुखं भुक्त्वा याति विष्णोः परं पदम्
काले पश्चात्तेन सार्द्धं परं विष्णोः पदं लभेत्
ब्रह्मविष्णुशिवादीनां सेव्यं बीजं परात्परम्
साकारं च निराकारं ज्योतिः स्वेच्छामयं विभुम् 1.14.
निर्लिप्तसाक्षिरूपं च भक्तानुग्रहविग्रहम्
स सर्वं मन्यते तुच्छं सालोक्यादिचतुष्टयम्
ऐश्वर्यं लोष्टतुल्यं च नश्वरं चैव मन्यते
जल बुद्बुदवद् बुद्ध्या चातितुच्छं न गण्यते
दास्यं विना न याचेत श्रीकृष्णस्य पदं परम्
परिपूर्णतमं ब्रह्म निषेव्यं सुस्थिरः सदा
श्वशुरस्य शतं पूर्वमुद्धृत्य चावलीलया
उद्धरेत्कृष्णभक्तश्च गोलोकं याति निश्चितम्
यमस्तल्लिखनं दूरं करोति तत्क्षणं भिया 1.14.
अहो विलङ्घ्य मल्लोकं मार्गेणानेन यास्यति
दुरितानि च भीतानि कोटिजन्मकृतानि च
पुरातनं कृतं कर्म यद्यत्तस्य शुभाशुभम्
तं विहाय जरा मृत्युर्याति चक्रभिया सति
निःशङ्को याति गोलोकं विहाय मानवीं तनुम्
यावत्कृष्णो हि गोलोके तावद्भक्तो वसेत्सदा
ब्राह्मण उवाच सर्वरोगचिकित्सां च जानामि च चिकित्सकः
मृततुल्यं मृतं रोगात्सप्ताहाभ्यन्तरे सति
राजमृत्युं यमं कालं व्याधिमानीय त्वत्पुरः