दिव्येन लक्षवर्षेण गर्भाड्डिम्भो विनिर्गतः
निश्श्वासेन समं भ्रातर्मुखबिन्दुर्विनिर्गतः
तज्जले च स्थितो डिम्भो दिव्यवर्षाणि लक्षकम्
यावन्ति गात्रलोमानि तस्य सन्ति महात्मनः
तत्रैव प्रतिविध्यण्डे ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः
महाविराडाश्रयश्च सर्वस्य च जनस्य च
महाविष्णुश्च कलया ततः क्षुद्रविराडभूत् 3.42.
विष्णुस्तदंशः पाता यः श्वेतद्वीपनिवासकृत्
स्वयं च स्वांशकलया नानामूर्त्तिधरो हरिः
कथं लज्जादिरहितः स च स्वच्छामयो महान्
लज्जा नास्त्येव लज्जाया मतोऽयं सर्वसम्मतः
सर्वशक्तिमती दुर्गा प्रकृत्या सा च शैलजा
पञ्चधा प्रकृतिर्या च श्रीकृष्णस्य बभूव ह
प्राणाधिष्ठातृदेवी या कृष्णस्य परमात्मनः
विद्याधिष्ठातृदेवी या सावित्री ब्रह्मणः प्रिया
सरस्वती द्विधा भूत्वा कृष्णस्य मुख निर्गता
बुद्ध्यधिष्ठातृदेवी या ज्ञानसूः शक्तिसंयुता 3.42.
प्रकृतिः पञ्चधा भ्रातर्गोलोके च बभूव ह
विप्रेन्द्र नित्यं वैकुण्ठं ब्रह्माण्डात्परमुच्यते
तत्र नारायणो देवः कृष्णार्द्धांशश्चतुर्भुजः
स्वयं कृष्णश्च गोलोके द्विभुजः श्यामसुन्दरः
शश्वद्गोगोपगोपीभिः संयुक्तो गोपरूपधृक्
स्वेच्छामयः स्वतन्त्रस्तु परमानन्दरूपधृक्
यतो भवन्ति विश्वानि स्थूलसूक्ष्मादिकानि च
गोलोक ऊर्ध्ववैकुण्ठात्पञ्चाशत्कोटियोजनः
इदं श्रुतं शम्भुवक्त्रान्मया ते कथितं द्विज
नारायण उवाच पर्शुहस्तस्स वै रामो निर्भयो गन्तुमुद्यतः
गणेश्वरस्तदा दृष्ट्वा शीघ्रमुत्थाय यत्नतः
रामस्तं प्रेरयामास हुं कृत्वा तु पुनः पुनः
पर्शुनिक्षेपणं कर्तुं मनश्चक्रे भृगुस्तदा