कुतो ज्वरो ज्वरं हन्ति व्याधिं व्याधिश्च जीर्यति
स्रष्टारं सृजते स्रष्टा पाता किं पाति ते मते
निद्रा निद्रां च शोभां श्रीः शान्तिः शांतिं च ते मते आत्मनः परमात्माऽस्ति शक्तिः शक्त्या बिभेति किम्
कामक्रोधौ लोभमोहौ स्वात्मनैते न बाधिताः
ज्ञानबुद्ध्योः को विकारो जरां नो बाधते जरा
हर्षो मुदं किं प्राप्नोति शोकं शोको न बाधते
मेधाया धारणा शक्तिः स्मृतेर्वा स्मरणं कुतः 3.42.
विपरीतमतो भ्रातस्त्वयैवाचरितोऽधुना
इत्युक्त्वा चापि परशुरामश्शश्वत्प्रहस्य सः
तच्च रामवचः श्रुत्वा जितक्रोधो गणेश्वरः
गणपतिरुवाच पितुर्भ्रातुर्मुखाज्ज्ञानं दुर्लभं भाग्यवाँल्लभेत्
श्रुतं ज्ञानं विशिष्टं च ज्ञानिनामपि दुर्लभम्
यो निर्गुणः स निर्लिप्तः शक्तिभिर्न हि संयुतः
यावन्ति च शरीराणि भोगार्हाणि महामुने
ध्यायन्ति योगिनस्तं च शुद्धज्योतिस्स्वरूपिणम्
वैष्णवास्ते नमस्यन्ति भक्तानुग्रहकारकम्
ज्योतिरभ्यन्तरे नित्यं शरीरं श्यामसुन्दरम् 3.42.
अतीवामूल्यसद्रत्नभूषणैश्च विभूषितम्
तदा दास्ये नियुक्तास्ते भवन्त्येवेश्वरेच्छया
यदा सृष्ट्युन्मुखः कृष्णः ससृजे प्रकृतिं मुदा । तद्योनौ ह्यर्पितं वीर्यं वीर्य्याड्डिम्भो बभूव ह
दिव्येन लक्षवर्षेण गर्भाड्डिम्भो विनिर्गतः
निश्श्वासेन समं भ्रातर्मुखबिन्दुर्विनिर्गतः
तज्जले च स्थितो डिम्भो दिव्यवर्षाणि लक्षकम्
यावन्ति गात्रलोमानि तस्य सन्ति महात्मनः
तत्रैव प्रतिविध्यण्डे ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः
महाविराडाश्रयश्च सर्वस्य च जनस्य च
महाविष्णुश्च कलया ततः क्षुद्रविराडभूत् 3.42.
विष्णुस्तदंशः पाता यः श्वेतद्वीपनिवासकृत्
स्वयं च स्वांशकलया नानामूर्त्तिधरो हरिः
कथं लज्जादिरहितः स च स्वच्छामयो महान्