स्त्रीविच्छेदो भवेत्तस्य ध्रुवं सप्तसु जन्मसु कामतोऽपि विमूढश्च सोऽन्धो भवति निश्चितम्
गणेशस्य वचः श्रुत्वा प्रहस्य भृगुनन्दनः
परशुराम उवाच इदमेवमहो नैवं श्रुतमीश्वरवक्त्रतः
श्रुतं श्रुतौ वाक्यमिदं कामिनां च विकारिणाम् यास्याम्यन्तःपुरं भ्रातस्तव किं तिष्ठ बालक
यथादृष्टि करिष्यामि मत्कार्य्यं समयोचितम्
जगतां पितरौ तौ च पार्वतीपरमेश्वरौ
सर्वरूपः शङ्करश्च सर्वारूपा च पार्वती 3.42.
क्रीडा लज्जा भीतिभंगो ग्राम्यस्यैव न चेशितुः
लज्जायाश्च कुतो लज्जा लज्जेशस्य च सा कुतः
शीतं शैत्यमहो भ्रातर्निदाघो दाहमेव च
कुतो ज्वरो ज्वरं हन्ति व्याधिं व्याधिश्च जीर्यति
स्रष्टारं सृजते स्रष्टा पाता किं पाति ते मते
निद्रा निद्रां च शोभां श्रीः शान्तिः शांतिं च ते मते आत्मनः परमात्माऽस्ति शक्तिः शक्त्या बिभेति किम्
कामक्रोधौ लोभमोहौ स्वात्मनैते न बाधिताः
ज्ञानबुद्ध्योः को विकारो जरां नो बाधते जरा
हर्षो मुदं किं प्राप्नोति शोकं शोको न बाधते
मेधाया धारणा शक्तिः स्मृतेर्वा स्मरणं कुतः 3.42.
विपरीतमतो भ्रातस्त्वयैवाचरितोऽधुना
इत्युक्त्वा चापि परशुरामश्शश्वत्प्रहस्य सः
तच्च रामवचः श्रुत्वा जितक्रोधो गणेश्वरः
गणपतिरुवाच पितुर्भ्रातुर्मुखाज्ज्ञानं दुर्लभं भाग्यवाँल्लभेत्
श्रुतं ज्ञानं विशिष्टं च ज्ञानिनामपि दुर्लभम्
यो निर्गुणः स निर्लिप्तः शक्तिभिर्न हि संयुतः
यावन्ति च शरीराणि भोगार्हाणि महामुने
ध्यायन्ति योगिनस्तं च शुद्धज्योतिस्स्वरूपिणम्
वैष्णवास्ते नमस्यन्ति भक्तानुग्रहकारकम्
ज्योतिरभ्यन्तरे नित्यं शरीरं श्यामसुन्दरम् 3.42.
अतीवामूल्यसद्रत्नभूषणैश्च विभूषितम्
तदा दास्ये नियुक्तास्ते भवन्त्येवेश्वरेच्छया
यदा सृष्ट्युन्मुखः कृष्णः ससृजे प्रकृतिं मुदा । तद्योनौ ह्यर्पितं वीर्यं वीर्य्याड्डिम्भो बभूव ह