तमुवाचाथ परशुरामं ब्रह्मा जगद्गुरुः
ब्रह्मोवाच काण्वशाखोक्तवचनं सत्यं वै सर्वसम्मतम्
पूज्यानामेव सर्वेषामिष्टः पूज्यतमः परः
गरीयाञ्जन्मदातुश्च सोऽन्नदाता पिता मुने
तयोः शतगुणं माता पूज्या मान्या च वन्दिता
तेभ्यः शतगुणं पूज्योऽभीष्टदेवः श्रुतौ श्रुतः
गुरुवद्गुरुपुत्रश्च गुरुपत्नी ततोऽधिका
गुरुर्ज्ञानं ददात्येव ज्ञानं च हरिभक्तिदम् 3.40.
अज्ञानतिमिराच्छन्नो ज्ञानदीपं यतो लभेत्
गुरुदत्तं सुमन्त्रं च जप्त्वा ज्ञानं ततो लभेत्
सुखं जयति सर्वत्र विद्यया गुरुदत्तया
विद्यान्धो वा धनान्धो वा यो मूढो न यजेद्गुरुम्
दरिद्रं पतितं क्षुद्रं नरबुद्या भजेद्गुरुम्
अभीष्टदेवः श्रीकृष्णो गुरुस्ते शङ्करः स्वयम्
त्रिस्सप्तकृत्वो निर्भूपा त्वया पृथ्वी कृता यतः
शिवां च शिवरूपं च शिवदं शिवकारणम्
गोलोकनाथो भगवानंशेन शिवरूपधृक्
आत्मा कृष्णः शिवो ज्ञानं मनोऽहं सर्वजीविषु 3.40.
ज्ञानदं ज्ञानरूपं च ज्ञानबीजं सनातनम्
ब्रह्मज्योतिस्स्वरूपं तं भक्तानुग्रहविग्रहम्
प्रकृतिर्लक्षवर्षं च तपस्तप्त्वा यमीश्वरम्
इत्युक्त्वा मुनिभिः सार्द्धं जगाम कमलोद्भवः
नारायण उवाच रामो जगाम कैलासं नमस्कर्तुं शिवं गुरुम् गुरुपत्नीं शिवामम्बां द्रष्टुं गुरुसुतौ च तौ
मनोयायी महात्मा स भृगुस्संप्राप्य तत्क्षणम्
शुद्धस्फटिकसङ्काशैर्मणिभिः सुमनोहरैः
सिन्दूरारुणवर्णैश्च वेष्टितं मणिवेदिभिः
यक्षाणामालयैर्दिव्यैः संयुक्तं शतकोटिभिः
सुवर्णकलशैर्दिव्यै राजतैः श्वेतचामरैः
रत्नभूषणभूषाढ्यैर्दीपितैः सुन्दरीगणैः
क्रीडद्भिः सस्मितैः शश्वत्स्वच्छन्दं च विराजितैः