तपश्चक्रे ततस्तत्र लक्षवर्षं च वायुभुक्
गोपगोपीपरिवृतं द्विभुजं मुरलीधरम्
दृष्ट्वाऽनुज्ञां गृहीत्वा च प्रणम्य च पुनः पुनः
यः शिवः सृष्टिसंहर्त्ता स च स्रष्टुर्ललाटजः
सृष्टिकारणभूताश्च ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः
तेऽपि देवाः प्राकृतिकाः प्राकृतश्च महाविराट्
न शक्तः परमेशोऽपि तां शक्तिं प्रकृतिं विना
सा च कृष्णे तिरोभूय सृष्टिसंहारकारके
कुलालश्च कटं कर्तुं यथाऽशक्तो मृदं विना 3.40.
सा च शक्तिः सृष्टिकाले पञ्चधा चेश्वरेच्छया
प्राणाधिष्ठातृदेवी या कृष्णस्य परमात्मनः
ऐश्वर्य्याधिष्ठातृदेवी सर्वमङ्गलकारिणी
विद्याधिष्ठातृदेवी या परमेशस्य दुर्लभा
बुद्ध्यधिष्ठातृदेवी या सर्वशक्तिस्वरूपिणी
वागधिष्ठातृदेवी या शास्त्रज्ञानप्रदा सदा
पञ्चधाऽऽदौ स्वयं देवी मूलप्रकृतिरीश्वरी
योषितः प्रकृतेरंशाः पुमांसः पुरुषस्य च
सृष्टिश्च प्रतिविश्वेषु ब्रह्मन्ब्रह्मोद्भवा सदा
दत्तदत्तं ज्ञानमिदं राम मह्यं च पुष्करे 3.40.
इत्युक्त्वा कार्त्तवीर्य्यश्च रामं नत्वा च सस्मितः
रामस्ततो राजसैन्यं ब्रह्मास्त्रेण जघान ह
एवं त्रिस्सप्तकृत्वश्च क्रमेण च वसुन्धराम्
गर्भस्थं मातुरङ्कस्थं शिशुं वृद्धं च मध्यमम्
कार्त्तवीर्य्यश्च गोलोकं त्वगमत्कृष्णसन्निधिम्
त्रिस्सप्तकृत्वो निर्भूपां महीं दृष्ट्वा महेश्वरः
देवाश्च मुनयो देव्यः सिद्धगन्धर्वकिन्नराः
स्वर्गे दुन्दुभयो नेदुर्हर्षशब्दो बभूव ह
ब्रह्मा भृगुश्च शुक्रश्च वाल्मीकिश्च्यवनस्तथा
पुलकाञ्चितसर्वाङ्गाः सानन्दाश्च समन्विताः ।। 3.40.
प्रणनाम च तान्रामो दण्डवत्पतितो भुवि