चिक्षेप रामश्चाग्नेयं बभूवाग्निमयं रणे
चिक्षेप रामो गान्धर्वं शैलसर्पसमन्वितम्
चिक्षेप रामो नागास्त्रं दुर्निवार्य्यं भयंकरम्
माहेश्वरं च भगवांश्चिक्षेप भृगुनन्दनः
ब्रह्मास्त्रं चिक्षिपे रामो नृपनाशाय नारद
दत्तदत्तं च यच्छूलमव्यर्थं मन्त्रपूर्वकम्
शूलं ददर्श रामश्च शतसूर्य्यसमप्रभम्
पपात शूलं समरे रामस्योपरि नारद
पतिते तु तदा रामे सर्वे देवा भयाकुलाः
शङ्करश्च महाज्ञानी महाज्ञानेन लीलया 3.40.
भृगुश्च चेतनां प्राप्य ददर्श पुरतः सुरान्
राजा दृष्ट्वा सुरेशांश्च भक्तिनम्रात्मकन्धरः
तत्राजगाम भगवान्दत्तात्रेयो रणस्थलम्
भृगुः पाशुपतास्त्रं च सोऽग्रहीत्कोपसंयुतः
ददर्श स्तम्भितो रामो राजानं रणमूर्द्धनि
सुदर्शनं प्रज्वलन्तं भ्रमणं कुर्वता सदा
गोपालशतयुक्तेन गोपवेषविधारिणा
एतस्मिन्नन्तरे तत्र वाग्बभूवाशरीरिणी
राज्ञोऽस्ति दक्षिणे बाहौ सद्रत्नगुटिकान्वितम्
तदा हन्तुं नृपं शक्तो भृगुश्चेति च नारद 3.40.
भिक्षां कृत्वा तु कवचमानीय च नृपस्य च
एतस्मिन्नन्तरे देवा जग्मुः स्वस्थानमुत्तमम्
परशुराम उवाच कालभेदे जयो नृणां कालभेदे पराजयः
अधीतं विधिवद्दत्तं कृत्स्ना पृथ्वी सुशासिता
जिताः सर्वे च राजेन्द्रा लीलया रावणो जितः
रामस्य वचनं श्रुत्वा राजा परमधार्मिकः
राजोवाच गताः कतिविधा भूपा मादृशा धरणीतले
बुद्धिस्तेजो विक्रमश्च विविधा रणमन्त्रणा
आचारो विनयो विद्या प्रतिष्ठा परमं तपः
सा च स्त्री प्राणतुल्या मे साध्वी पद्मांशसम्भवा 3.40.