ब्रह्मा त्रिपुरसंग्रामे शंकराय ददौ पुरा
हरो ददौ गौतमाय पद्माक्षाय च गौतमः
यद्धृत्वा पठनाद्ब्रह्मा ज्ञानवाञ्छक्तिमान्भुवि शिवतुल्यो गौतमश्च बभूव मुनिसत्तमः
ब्रह्माण्डविजयस्यास्य कवचस्य प्रजापतिः
ब्रह्माण्डविजये चैव विनियोगः प्रकीर्त्तितः
ॐ ह्रीं दुर्गतिनाशिन्यै स्वाहा मे पातु मस्तकम्
पातु मे कर्णयुग्मं चाप्यों दुर्गायै नमः सदा 3.39.
ह्रीं श्रीं क्रूमिति दन्तांश्च पातु क्लीमोष्ठयुग्मकम्
स्कन्धं महाकालि दुर्गे स्वाहा पातु निरन्तरम्
दुर्गे दुर्गे रक्ष पार्श्वौ स्वाहा नाभिं सदाऽवतु
ॐ ह्रीं दुर्गायै स्वाहा च हस्तौ पादौ सदाऽवतु
प्राच्यां पातु महामाया चाग्नेय्यां पातु कालिका
पश्चिमे पार्वती पातु वाराही वारुणे सदा
ऊर्ध्वं नारायणी पातु त्वम्बिकाऽधः सदाऽवतु
इति ते कथितं वत्स सर्वमन्त्रौघविग्रहम्
सुस्नातः सर्वतीर्थेषु सर्वयज्ञेषु यत्फलम्
गुरुमभ्यर्च्य विधिवद्वस्त्रालंकारचन्दनैः 3.39.
स च त्रैलोक्यविजयी सर्वशत्रुप्रमर्दकः
शतलक्षं प्रजप्तोऽपि न मन्त्रः सिद्धिदायकः
कवचं काण्वशाखोक्तमुक्तं नारद सिद्धिदम्
इति श्रीब्रह्मवैवर्ते महापुराणे तृतीये गणपतिखण्डे नारदनारायणसंवादे दुर्गतिनाशिनीकवचं नामैकोनचत्वारिंशतमोऽध्यायः
नारायण उवाच सपुत्रं च सहस्राक्षं जघान भृगुनन्दनः
कृत्वा युद्धं तु सप्ताहं ब्रह्मास्त्रेण प्रयत्नतः पतिते तु सहस्राक्षे कार्तवीर्य्यार्जुनः स्वयम्
सुवर्णरथमारुह्य रत्नसारपरिच्छदम्
समरे तं परशुरामो राजेन्द्रं च ददर्श ह
रत्नातपत्रभूषाढ्यं रत्नालंकारभूषितम्
राजा दृष्ट्वा मुनीन्द्रं तमवरुह्म रथादहो
ददौ शुभाशिषं तस्मै रामश्च समयोचितम्
उभयोः सेनयोर्युद्धमभवत्तत्र नारद क्षतविक्षतसर्वाङ्गाः कार्त्तवीर्य्यप्रपीडिताः
नृपस्य शरजालेन रामः शस्त्रभृतां वरः 3.40.