ॐ ह्रीं श्रीं पञ्चवक्त्राय स्वाहा दन्तं सदाऽवतु
ॐ ह्रीं श्रीं क्लीं त्रिनेत्राय स्वाहा केशान्सदाऽवतु
ॐ ह्रीं श्रीं क्लीं मैं रुद्राय स्वाहा नाभिं सदाऽवतु
ॐ ह्रीं क्लीं मृत्युञ्जयाय स्वाहा भ्रुवौ बाहू सदाऽवतु
ॐ ह्रीमीश्वराय स्वाहा चोदरं पातु मे सदा
ॐ ह्रीं श्रीं क्लीमीश्वराय स्वाहा पातु करौ मम
ॐ ह्रीं श्रीं भूतनाथाय स्वाहा पादौ सदाऽवतु 3.35.
प्राच्यां मां पातु भूतेश आग्नेय्यां पातु शङ्करः
पश्चिमे खण्डपरशुर्वायव्यां चन्द्रशेखरः
ऊर्ध्वे मृडः सदा पातु चाधो मृत्युञ्जयः स्वयम्
पिनाकी पातु मां प्रीत्या भक्तं सवै भक्तवत्सलः
दशलक्षजपेनैव सिद्धिर्भवति निश्चितम्
तव स्नेहान्मयाऽऽख्यातं प्रवक्तव्यं न कस्यचित्
अश्वमेधसहस्राणि राजसूयशतानि च
कवचस्य प्रसादेन जीवन्मुक्तो भवेन्नरः
इदं कवचमज्ञात्वा भजेद्यः शङ्करं प्रभुम्
नारायण उवाच राजेन्द्रान्प्रेषयामास युद्धे शस्त्रविशारदान्
बृहद्बलं सोमदत्तं विदर्भं मिथिलेश्वरम्
आययुः समरे योद्धुं जामदग्न्यं महारथाः
रामस्य भ्रातरः सर्वे वीरास्तीक्ष्णास्त्रपाणयः
ते वीराः शरजालेन दिव्यास्त्रेण प्रयत्नतः
आययौ समरे शीघ्रं दृष्ट्वा तांश्च पराजितान्
चिक्षेप नागपाशं च जामदग्न्यो महाबलः
भृगुः शङ्करशूलेन सोमदत्तं जघान ह
मैथिलं मुद्गरेणैव शक्त्या वै नैषधं तथा
निहत्य निखिलान्भूपान्संहाराग्निसमो रणे 3.36.
दृष्ट्वा तं योद्धुमायान्तं राजानश्च महारथाः
कान्यकुब्जाश्च शतशः सौराष्ट्राः शतशस्तथा
सौम्या वाङ्गाश्च शतशो महाराष्ट्रास्तथा दश
कृत्वा तु शरजालं च भृगुश्चिच्छेद तत्क्षणम्