नानाप्रकारवाद्यं च दुन्दुभिं मुरजादिकम्
उवाच रामो राजेन्द्रं राजेन्द्राणां च संसदि
परशुराम उवाच विष्णोरंशस्य शिष्यस्त्वं दत्तात्रेयस्य धीमतः
स्वयं विद्वांश्च वेदांश्च श्रुत्वा वेदविदो मुखात्
त्वं पूर्वमहनो लोभान्निरीहं ब्राह्मणं कथम्
किं भविष्यति ते भूप परत्रैवानयोर्वधात्
सत्कीर्त्तिश्चाथ दुष्कीर्तिः कथामात्रावशेषिता
क्व गता कपिला त्वं क्व क्व विवादो मुनिः कुतः
त्वामुपोषितमीशं हि दृष्ट्वा तातो हि धार्मिकः 3.35.
अधीतं विधिवद्दत्तं ब्राह्मणेभ्यो दिने दिने
दाता वरिष्ठो धर्म्मिष्ठो यशस्वी पुण्यवान्सुधीः
पुरातना वदन्तीति बन्दिनो धरणीतले
दुर्वाक्यं दुःसहं राजंस्तीक्ष्णास्त्रादपि जीविनाम्
न ददामि द्विरुक्तिं ते प्रकृतं कथयाम्यहम्
सूर्य्यचन्द्रमनूनां च वंशजाः सन्ति संसदि
शृण्वन्तु सर्वे राजेन्द्राः सदसद्वक्तुमीश्वराः
इत्युक्त्वा रैणुकेयश्च विरराम रणस्थले
कार्त्तवीर्य्यार्जुन उवाच श्रुतो धर्मो मुखाद्येषां त्वं च तेषां गुरोर्गुरुः
कर्म्मणा वाऽप्यसद्बुध्या करोति ब्रह्मभावनाम् 3.35.
अन्तर्बहिश्च मननात्कुरुत कर्म्म नित्यशः
स्वर्णे लोष्टे गृहेऽरण्ये पंके सुस्निग्धचन्दने
सर्वजीवेषु यो विष्णुं भावयेत्समता धिया
तपोधनं ब्राह्मणानां तपः कल्पतरुर्यथा
ऐश्वर्य्ये क्षत्रियाणां च वाणिज्ये च तथा विशाम्
ब्राह्मणानां विवादे च स्पृहाऽतीव विनिन्दिता
रागी राजसिकं कार्य्यं कुरुते कर्म्म रागतः
रागतः कामधेनुश्च मया वै याचिता मुने
कुतः कस्य मुनेरस्ति कामधेनुस्त्वया विना
त्रिंशदक्षौहिणीं सेनां राजेन्द्राणां त्रिकोटिकाम् 3.35.
आत्मानं हन्तुमायान्तमपि वेदांगपारगम्