कुशपुत्तलिकां चैव शवदाहनकारिणम्
कार्पासं कच्छपं चूर्णं कुक्कुरं शब्दकारिणम्
कपर्दकं च क्षौरं च च्छिन्नकेशं नखं मलम्
अमङ्गलं रुदन्तं च रुदन्तं शोककारिणम्
मिथ्यासाक्ष्य प्रदातारं चौरं च नरघातिनम्
देवतागुरुविप्राणां वस्तुवित्तापहारिणम्
पितृमातृविरक्तं च द्विजाश्वत्थविघातिनम्
विप्रमित्रद्रोहमेवं क्षतं विश्वासघातकम्
जीवानां घातकं चैव स्वांगहीनं च निर्दयम् 3.35.
गलितव्याधिगात्रं च काणं बधिरमेव च
क्षिप्तं वमन्तं रुधिरं महिषं गर्दभं तथा
चण्डवातं रक्तवृष्टिं वाद्यं वै वृक्षपातनम्
पाशं च शुष्ककाष्ठं च वायसं गन्धकं तथा
प्रतिग्राहिब्राह्मणं च तन्त्रमन्त्रोपजीविनम्
कुवार्त्तां मृतवार्तां च विप्रशापं च दारुणम्
मनश्च कुत्सितं प्राणाः क्षुभिताश्च निरन्तरम्
तथाऽपि राजा निश्शङ्को ददर्श समराङ्गणम्
अवरुह्य रथात्तूर्णं दृष्ट्वा च पुरतो भृगुम्
आशिषं युयुजे रामः स्वर्गं याहीति वाञ्छितम् 3.35.
भृगुं प्रणम्य राजेन्द्रो राजेन्द्रैः सह तत्क्षणात्
नानाप्रकारवाद्यं च दुन्दुभिं मुरजादिकम्
उवाच रामो राजेन्द्रं राजेन्द्राणां च संसदि
परशुराम उवाच विष्णोरंशस्य शिष्यस्त्वं दत्तात्रेयस्य धीमतः
स्वयं विद्वांश्च वेदांश्च श्रुत्वा वेदविदो मुखात्
त्वं पूर्वमहनो लोभान्निरीहं ब्राह्मणं कथम्
किं भविष्यति ते भूप परत्रैवानयोर्वधात्
सत्कीर्त्तिश्चाथ दुष्कीर्तिः कथामात्रावशेषिता
क्व गता कपिला त्वं क्व क्व विवादो मुनिः कुतः
त्वामुपोषितमीशं हि दृष्ट्वा तातो हि धार्मिकः 3.35.
अधीतं विधिवद्दत्तं ब्राह्मणेभ्यो दिने दिने