भुज्यतां भुज्यतां शश्वद्दीयतां दीयतामिति
कोषेषु स्वाधिकारेषु स्थितं यद्यद्धनं तदा
राजा जगाम समरं हृदयेन विदूयता
ददर्श मङ्गलं राजा पुरो वर्त्मनि वर्त्मनि
मुक्तकेशीं छिन्ननासां रुदतीं च दिगम्बराम्
मुखदुष्टां योनिदुष्टां व्याधियुक्तां च कुट्टिनीम्
कुम्भकारं तैलकारं व्याधं सर्पोपजीविनम्
वसाविक्रयिणं चैव कन्याविक्रयिणं तथा
सर्पक्षतं नरं सर्पं गोधां च शशकं विषम् 3.35.
देवलं वृषवाहं च शूद्रश्राद्धान्नभोजिनम् ।। शूद्रान्नपाचकं शूद्रयाजकं ग्रामयाजकम्ा
कुशपुत्तलिकां चैव शवदाहनकारिणम्
कार्पासं कच्छपं चूर्णं कुक्कुरं शब्दकारिणम्
कपर्दकं च क्षौरं च च्छिन्नकेशं नखं मलम्
अमङ्गलं रुदन्तं च रुदन्तं शोककारिणम्
मिथ्यासाक्ष्य प्रदातारं चौरं च नरघातिनम्
देवतागुरुविप्राणां वस्तुवित्तापहारिणम्
पितृमातृविरक्तं च द्विजाश्वत्थविघातिनम्
विप्रमित्रद्रोहमेवं क्षतं विश्वासघातकम्
जीवानां घातकं चैव स्वांगहीनं च निर्दयम् 3.35.
गलितव्याधिगात्रं च काणं बधिरमेव च
क्षिप्तं वमन्तं रुधिरं महिषं गर्दभं तथा
चण्डवातं रक्तवृष्टिं वाद्यं वै वृक्षपातनम्
पाशं च शुष्ककाष्ठं च वायसं गन्धकं तथा
प्रतिग्राहिब्राह्मणं च तन्त्रमन्त्रोपजीविनम्
कुवार्त्तां मृतवार्तां च विप्रशापं च दारुणम्
मनश्च कुत्सितं प्राणाः क्षुभिताश्च निरन्तरम्
तथाऽपि राजा निश्शङ्को ददर्श समराङ्गणम्
अवरुह्य रथात्तूर्णं दृष्ट्वा च पुरतो भृगुम्
आशिषं युयुजे रामः स्वर्गं याहीति वाञ्छितम् 3.35.
भृगुं प्रणम्य राजेन्द्रो राजेन्द्रैः सह तत्क्षणात्