पुत्रांश्च पुरतः हृत्वा बान्धवांश्च स्वकिंकरान्
योगेन भित्त्वा षट्चक्रं वायुं संस्थाप्य मूर्द्धनि
स्वान्तमाकृष्य विषयाज्जलबुद्बुदसन्निभात्
द्विविधं कर्म संन्यस्य निर्मूलमपुनर्भवम्
स राजा तां मृतां दृष्ट्वा विललाप रुरोद च
राजोवाच सचेतना मां पश्येति विलपन्तं मुहुमुर्हुः
मनोरमे समुत्तिष्ठ मया सार्द्धं गृहं व्रज
मनोरमे समुत्तिष्ठ श्रीशैलं व्रज सुन्दरि
मनोरमे समुत्तिष्ठ व्रज गोदावरीं प्रिये 3.35.
मनोरमे समुत्तिष्ठ नन्दनं व्रज सुन्दरि
मनोरमे समुत्तिष्ठ मलयं व्रज सुन्दरि
शीतेन गन्धयुक्तेन वायुना सुरभीकृते
चन्दनागुरुकस्तूरीकुंकुमालेपनं कुरु
सुधातुल्यं सुमधुरं वचनं रचय प्रिये
नृपस्य रोदनं श्रुत्वा वाग्बभूवाशरीरिणी
त्वं महाज्ञानिनां श्रेष्ठो दत्तात्रेयप्रसादतः
कमलांशा च सा साध्वी जगाम कमलालयम्
इत्येव वचनं श्रुत्वा जहौ शोकं नराधिपः
संस्काराग्निं कारयित्वा पुत्रद्वारा ददाह ताम् 3.35.
नानाविधानि दानानि वस्त्राणि विविधानि च
भुज्यतां भुज्यतां शश्वद्दीयतां दीयतामिति
कोषेषु स्वाधिकारेषु स्थितं यद्यद्धनं तदा
राजा जगाम समरं हृदयेन विदूयता
ददर्श मङ्गलं राजा पुरो वर्त्मनि वर्त्मनि
मुक्तकेशीं छिन्ननासां रुदतीं च दिगम्बराम्
मुखदुष्टां योनिदुष्टां व्याधियुक्तां च कुट्टिनीम्
कुम्भकारं तैलकारं व्याधं सर्पोपजीविनम्
वसाविक्रयिणं चैव कन्याविक्रयिणं तथा
सर्पक्षतं नरं सर्पं गोधां च शशकं विषम् 3.35.
देवलं वृषवाहं च शूद्रश्राद्धान्नभोजिनम् ।। शूद्रान्नपाचकं शूद्रयाजकं ग्रामयाजकम्ा