शतशृङ्गे महाशैले गोलोके रत्नपर्वते
परिपूर्णतमं शान्तं राधाकान्तं मनोहरम्
श्रीकृष्णस्य स्तोत्रमिदं त्रिसन्ध्यं यः पठेन्नरः 3.32.
हरिदास्यं हरौ भक्तिं लभेत्स्तोत्रप्रसादतः
सर्वसिद्धेश्वरः शान्तोऽप्यन्ते याति हरेः पदम्
जीवन्मुक्तः कृष्णभक्तः स भवेन्नात्र संशयः
षडभिज्ञो दशबलो मनोयायी भवेद्ध्रुवम् कल्पवृक्षसमः शश्वद्भवेत्कृष्णप्रसादतः
इत्येवं कथितं स्तोत्रं वत्स त्वं गच्छ पुष्करम्
त्रिस्सप्तकृत्वो निर्भूपां कुरु पृथ्वीं यथासुखम्
नारायण उवाच गत्वा पुष्करतीर्थ च मन्त्रसिद्धिं चकार ह
स बभूव निराहारो मासं भक्तिसमन्वितः
ददर्श चक्षुरुन्मील्य गगनं तेजसा वृतम्
तेजोमण्डलमध्यस्थं रत्नयानं ददर्श ह
ईषद्धास्यप्रसन्नास्यं भक्तानुग्रहकारकम्
त्रिस्सप्तकृत्वो निर्भूपां करिष्यामि महीमिति
दास्यं सुदुर्ल्लभं शश्ववत्पादाब्जे च देहि मे
भृगुः प्रणम्य भवनं तज्जगाम परात्परम्
वाञ्छा प्रतीतिजननं सुस्वप्नं च ददर्श ह भाष्य स्वजनं सर्वं गृहे तस्थौ मुदाऽन्वितः
स्वशिष्यान्पितृशिष्यांश्च भ्रातृवर्गांश्च बान्धवान् 3.33.
पौर्वापर्य्यं स्ववृत्तान्तं तानेवोक्त्वा शुभक्षणे
ददर्श मङ्गलं रामः शुश्राव जयसूचकम्
यात्राकाले च पुरतः शुश्राव सहसा मुनिः
आकाशवाणीसंगीतं जयस्ते भवितेति च
चकार यात्रां भगवाञ्छ्रुत्वैवं विविधं शुभम्
ज्वलत्प्रदीपं दधतीं पतिपुत्रवतीं सतीम्
शिवं शिवां पूर्णकुम्भं चाषं च नकुलं तथा
कृष्णसारं गजं सिंहं तुरगं गण्डकं द्विपम्
मयूरं खञ्जनं चैव शंखचिल्लं चकोरकम्
सौदामनीं शक्रचापं सूर्य्यं सूर्याप्रभां शुभाम् 3.33.
माणिक्यं रजतं मुक्तां मणीन्द्रं च प्रवालकम्