तृणानां कुशरूपो यो व्याधिरूपश्च वैरिणाम्
तेजोरूपो ज्ञानरूपः सर्वरूपश्च यो महान्
सर्वाधारेषु यो वायुर्यथाऽऽत्मा नित्यरूपिणाम् 3.32.
वेदानिर्वचनीयं यन्न स्तोतुं पण्डितः क्षमः
वेदा न शक्ता यं स्तोतुं जडीभूता सरस्वती
शुद्धतेजस्स्वरूपं च भक्तानुग्रहविग्रहम्
द्विभुजं मुरलीवक्त्रं किशोरं सस्मितं मुदा
राधया दत्तताम्बूलं भुक्तवन्तं मनोहरम्
रत्नभूषणभूषाढ्यं सेवितं श्वेतचामरैः
वृन्दावनान्तरे रम्ये रासोल्लाससमुत्सुकम्
शतशृङ्गे महाशैले गोलोके रत्नपर्वते
परिपूर्णतमं शान्तं राधाकान्तं मनोहरम्
श्रीकृष्णस्य स्तोत्रमिदं त्रिसन्ध्यं यः पठेन्नरः 3.32.
हरिदास्यं हरौ भक्तिं लभेत्स्तोत्रप्रसादतः
सर्वसिद्धेश्वरः शान्तोऽप्यन्ते याति हरेः पदम्
जीवन्मुक्तः कृष्णभक्तः स भवेन्नात्र संशयः
षडभिज्ञो दशबलो मनोयायी भवेद्ध्रुवम् कल्पवृक्षसमः शश्वद्भवेत्कृष्णप्रसादतः
इत्येवं कथितं स्तोत्रं वत्स त्वं गच्छ पुष्करम्
त्रिस्सप्तकृत्वो निर्भूपां कुरु पृथ्वीं यथासुखम्
नारायण उवाच गत्वा पुष्करतीर्थ च मन्त्रसिद्धिं चकार ह
स बभूव निराहारो मासं भक्तिसमन्वितः
ददर्श चक्षुरुन्मील्य गगनं तेजसा वृतम्
तेजोमण्डलमध्यस्थं रत्नयानं ददर्श ह
ईषद्धास्यप्रसन्नास्यं भक्तानुग्रहकारकम्
त्रिस्सप्तकृत्वो निर्भूपां करिष्यामि महीमिति
दास्यं सुदुर्ल्लभं शश्ववत्पादाब्जे च देहि मे
भृगुः प्रणम्य भवनं तज्जगाम परात्परम्
वाञ्छा प्रतीतिजननं सुस्वप्नं च ददर्श ह भाष्य स्वजनं सर्वं गृहे तस्थौ मुदाऽन्वितः
स्वशिष्यान्पितृशिष्यांश्च भ्रातृवर्गांश्च बान्धवान् 3.33.
पौर्वापर्य्यं स्ववृत्तान्तं तानेवोक्त्वा शुभक्षणे