सर्वत्र ज्ञानिनः सन्तः का स्त्री ज्ञानवती भुवि 1.13.
न मे वाञ्छाऽमरत्वे च शक्रत्वे मोक्षवर्त्मनि
यावती कामिनीजातिर्जगत्यां जगदीश्वर
तस्मै दत्ता गुणाः सर्वे रूपाणि विविधानि च
रूपेण च गुणेनैव तेजसा विक्रमेण च
हरिभक्तो हरिसमो गाम्भीर्ये सागरो यथा
चन्द्रतुल्यः सुदृश्यश्च कन्दर्पसमसुन्दरः
वाणी च सर्वशास्त्रज्ञा प्रतिभायां भृगोरिव
धर्मे धर्मसमो धर्मी सत्ये सत्यव्रताधिकः
ऐश्वर्य्ये शक्रतुल्यश्च सहिष्णुः पृथिवीसमः
अरे सुरा यज्ञभाजो घृतं भोक्तुं क्षमा भुवि 1.13.
नारायण जगत्कान्त नाहमेव जगद्बहिः
प्रजापते पुत्रशापात्त्वमपूज्यो महीतले
हे शम्भो ज्ञानलोपं ते करिष्यामि शपेन च
यमाधिकारं दूरे च करिष्यामि न संशयः
शपामि सर्वानत्रैव जरां व्याधिं विनाऽधुना
इत्युक्त्वा कौशिकीतीरे चागच्छच्छप्तुमेव तान्
तां शप्तुमुद्यतां दृष्ट्वा ब्रह्मा देवपुरोगमः
तत्र स्नात्वा च तुष्टाव परमात्मानमीश्वरम्
ब्रह्मोवाच कान्तहेतोश्च मा देवाञ्छपेत्त्वं रक्ष माधव
स्मरन्ति साधवः सन्तो जपन्ति मुनयो मुदा 1.13.
शरणागतदीनार्त्तपरित्राणपरायण
पूजा मे पुत्रशापेन विहता साम्प्रतं प्रभो
सर्वाधिकारो ब्रह्माण्डे त्वया दत्तः पुरा प्रभो
महादेव उवाच शतमन्वन्तरतपःफलेन पुष्करे पुरा
ऐश्वर्यं वा धनं वाऽपि विद्या वा विक्रमोऽथवा
सर्वाज्ञातं सर्वगुप्तमत्यन्तं दुर्लभं परम्
अहो पतिव्रतातेजः सर्वेषां तेजसां परम्
धर्म उवाच यास्यत्येवंविधो धर्मस्त्वया दत्तः पुरा प्रभो
सप्तमन्वन्तरतपःफलेन परमेश्वर