क्रीणीहि मां दयासिन्धो विद्यापण्येन किंकरम्
मृगयामागतं भूपं पिता मे चोपवासिनम्
राजा तं कपिलालोभाद्घातयामास मन्दधीः
माताऽनुगमनं चक्रे ह्यनाथोऽहं च साम्प्रतम्
मया कृता प्रतिज्ञा च शोकेनैवातिदुष्करा
कार्तवीर्य्यं हनिष्यामि समरे तातघातकम्
ब्राह्मणस्य वचः श्रुत्वा दृष्ट्वा दुर्गामुखं हरः
पार्वत्युवाच त्रिस्सप्तकृत्वः कोपेन साहसस्ते महान्बटो
हन्तुमिच्छसि निःशस्त्रः सहस्रार्जुनमीश्वरम्
तस्मै प्रदत्तं दत्तेन श्रीहरेः कवचं बटो
हरेर्म्मन्त्रं संस्तवनं यः पठेच्च दिवानिशम्
अये विप्र गृहं गच्छ किं करिष्यति शंकरः
काल्युवाच यथा हि वामनश्चन्द्रं करेणाहर्तुमिच्छति
कृतयज्ञान्महापुण्यान्महाबलपराक्रमान्
स तयोर्वचनं श्रुत्वा रुरोदोच्चैश्च शोकतः
विप्रस्य रोदनं श्रुत्वा शंकरः करुणानिधिः
तयोरनुमतिं प्राप्य सर्वेशो भक्तवत्सलः
शंकर उवाच दास्यामि मन्त्रं गुह्यं ते त्रिषु लोकेषु दुर्ल्लभम्
एवंभूतं च कवचं दास्यामि परमाद्भुतम्
त्रिस्सप्तकृत्वो निर्भूपां करिष्यसि महीं द्विज
इत्युक्त्वा शंकरस्तस्मै ददौ मन्त्रं सुदुर्लभम्
स्तवं पूजाविधानं च पुरश्चरणपूर्वकम्
सिद्धिस्थानं कालसंख्यं कथयामास नारद
नागपाशं पाशुपतं ब्रह्मास्त्रं च सुदुर्लभम्
गान्धर्वं गारुडं चैव जृम्भणास्त्रं तथैव च
नानाप्रकारशस्त्रास्त्रमन्त्रं च विधिपूर्वकम्
आत्मरक्षणसन्धानं संग्रामविजयक्रमम्
रक्षणं च स्वसैन्यानां परसैन्यविमर्दनम् संहारे मोहिनीं विद्यां ददौ मृत्युहरां हरः
स्थित्वा चिरं गुरोर्वांसे सर्वविद्यां विबोध्य सः
नारद उवाच कृपयाऽदात्परशुरामाय स्तोत्रं च वर्म च