मत्प्राणाधिक हे वत्स मदीयं वचनं शृणु
गृहे तिष्ठ सुखं वत्स तपस्यां कुरु शाश्वतीम्
मातुर्वचनमश्रुत्वा प्रतिज्ञां तां चकार ह
कार्तवीर्यं हनिष्यामि लीलया क्षत्रियाधमम्
इत्युदीर्य्य पुरो मातुर्विललाप मुहुर्मुहुः
राम उवाच यो न हन्ति महामूढो रौरवं स व्रजेद् ध्रुवम्
सततं मन्दकारी च निन्दकः कटुजल्पकः
द्विजानां द्रविणादानं स्थानान्निर्वासनं सति
एतस्मिन्नन्तरे तत्र चाजगाम भृगुः स्वयम्
दृष्ट्वा तं रेणुकारामौ विनतौ संबभूवतुः
भृगुरुवाच जलबुद्बुदवत्सर्वं संसारे च चराचरम्
सत्यसारं सत्यबीजं कृष्णं चिन्तय पुत्रक
यद्भवेत्तद्भवत्येव भविता यद्भविष्यति
भूतं भव्यं भविष्यं च यत्कृष्णेन निरूपितम्
मायाबीजं मायिनां च शरीरं पाञ्चभौतिकम्
क्षुधा निद्रा दया शान्तिः क्षमा कान्त्यादयस्तथा
बुद्धिश्च शक्तयः सर्वा राजेन्द्रमिव किंकराः
के वा केषां च पितरः के वा केषां सुताः सुत
ज्ञानिनो मा रुदन्त्येव मा रोदीः पुत्र साम्प्रतम्
संकेताख्योच्चारणेन यद्रुदन्ति च बान्धवाः पार्थिवांशं च पृथिवी गृह्णात्यस्थित्वचादिकम्
तोयांशं च तथा तोयं शून्यांशं गगनं तथा
सर्वे विलीनाः सर्वेषु को वाऽऽयास्यति रोदनात्
वेदोक्तं चैव यत्कर्म कुरु तत्पारलौकिकम्
भृगोस्तद्वचनं श्रुत्वा शोकं तत्याज तत्क्षणम्
रेणुकोवाच ।। ब्रह्मन्ननुगमिष्यामि प्राणनाथस्य साम्प्रतम् । ऋतोश्चतुर्थदिवसे मृतोऽयं चाद्य मानदः
कर्त्तव्या का व्यवस्थाऽत्र वद वेदविदां वर
भृगुरुवाच चतुर्थदिवसं शुद्धं स्वामिनः सर्वकर्मसु
शुद्धा भर्त्तुश्चतुर्थेऽह्नि न शुद्धा दैवपित्र्ययोः
व्यालग्राही यथा व्यालं बिलादुद्धरते बलात्
मोदते स्वामिना तत्र यावदिन्द्राश्चतुर्दश