श्रीशैले श्रीवने दिव्ये श्रीनिवासनिषेविते 1.13.
पुरा या या कृता क्रीडा वसन्ते रहसि त्वया
सुधातुल्येन वचसा सिक्ताऽहं च पुरा त्वया
साधुना सह संसर्गो वैकुण्ठादपि दुर्लभः
तस्मात्तेषां च विच्छेदः साधुशोककरः परः
ततोऽपत्यवियोगो हि मरणादतिरिच्यते
शयने भोजने स्नाने स्वप्ने जागरणेऽपि च
सर्वशोकं विस्मरेत्स्त्री स्वामिसंयोगमात्रतः
नातो विशिष्टं पश्यामि बान्धवं स्वामिना विना
हे दिगीशाश्च दिक्पाला हे धर्म त्वं प्रजापते
इत्युक्त्वा विरहार्त्ता सा कन्या चित्ररथस्य च 1.13.
विचेतना तत्र तस्थौ कान्तं कृत्वा स्ववक्षसि
प्रभाते चेतनां प्राप्य विललाप भृशं मुहुः
मालावत्युवाच त्वमेव जगतां पाता मां न पासि कथं प्रभो
अयं भर्त्ताऽस्य भार्य्याऽहं ममेति तव मायया
गन्धर्वः कर्मणा कान्तः कान्ताऽहं चास्य कर्मणा
को वा कस्य पतिः पुत्रः का वा कस्य प्रिया प्रभो ।। संयुनक्ति विधाता च विनयुक्ति च कर्मणा
संयोगे परमानन्दो वियोगे प्राणसङ्कटम्
नश्वरो विषयः सत्यं भुवि भोगश्च बान्धवः
तस्मात्सन्तः स्वयं त्यक्त्वा परमैश्वर्यमीप्सितम्
सर्वत्र ज्ञानिनः सन्तः का स्त्री ज्ञानवती भुवि 1.13.
न मे वाञ्छाऽमरत्वे च शक्रत्वे मोक्षवर्त्मनि
यावती कामिनीजातिर्जगत्यां जगदीश्वर
तस्मै दत्ता गुणाः सर्वे रूपाणि विविधानि च
रूपेण च गुणेनैव तेजसा विक्रमेण च
हरिभक्तो हरिसमो गाम्भीर्ये सागरो यथा
चन्द्रतुल्यः सुदृश्यश्च कन्दर्पसमसुन्दरः
वाणी च सर्वशास्त्रज्ञा प्रतिभायां भृगोरिव
धर्मे धर्मसमो धर्मी सत्ये सत्यव्रताधिकः
ऐश्वर्य्ये शक्रतुल्यश्च सहिष्णुः पृथिवीसमः