महालक्ष्मीर्गृहं तस्य न जहाति कदाचन
इदं कवचमज्ञात्वा भजेल्लक्ष्मीं स मन्दधीः
नारायण उवाच सन्तुष्टश्च जगन्नाथो जगतां हितकारणम्
ॐ ह्रीं श्रीं क्लीं नमो महालक्ष्म्यै स्वाहा
ध्यानं च सामवेदोक्तं गोपनीयं सुदुर्लभम्
श्वेतचम्पकवर्णाभां शतचन्द्रसमप्रभाम्
ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां भक्तानुग्रहकारिकाम्
शान्तां च श्रीहरेः कान्तां तां भजेज्जगतां प्रसूम्
ध्यानेनानेन देवेन्द्रो ध्यात्वा लक्ष्मीं मनोहराम्
स्तुत्वाऽनेन स्तवेनैव वक्ष्यमाणेन वासव
स्तवनं शृणु देवेन्द्र महालक्ष्म्याः सुखप्रदम्
नारायण उवाच बुद्धेरगोचरां सूक्ष्मां तेजोरूपां सनातनीम्
स्वेच्छामयीं निराकारां भक्तानुग्रहविग्रहाम्
परां चतुर्णां वेदानां पारबीजं भवार्णवे
योगिनां चैव योगानां ज्ञानानां ज्ञानिनां तथा
यया विना जगत्सर्वमबीजं निष्फलं ध्रुवम्
प्रसीद जगतां माता रक्षास्मानतिकातरान्
नमः शक्तिस्वरूपायै जगन्मात्रे नमो नमः
हरिभक्तिप्रदायिन्यै मुक्तिदायै नमो नमः
कुपुत्राः कुत्रचित्सन्ति न कुत्रापि कुमातरः
स्तनन्धयेभ्य इव मे हे मातर्देहि दर्शनम्
इत्येवं कथितं वत्स पद्मायाश्च शुभावहम्
इदं स्तोत्रं महापुण्यं पूजाकाले च यः पठेत्
इत्युक्त्वा श्रीहरिस्तं च तत्रैवान्तरधीयत
नारायण उवाच जगाम शीघ्रं पद्मायै तीरं क्षीरपयोनिधेः मनसा स्तवनं दिव्यं स्मारं स्मरं पुनःपुनः
ते सर्वे भक्तियुक्ताश्च तुष्टुवुः कमलालयाम्
सा तेषां स्तवनं श्रुत्वा सद्यः साक्षाद्बभूव ह
जगद्व्याप्तं सुप्रभया जगन्मात्रं यया मुने
श्री महालक्ष्मीरुवाच भ्रष्टान्दृष्ट्वा ब्रह्मशापाद्बिभेमि ब्रह्मशापतः
प्राणा मे ब्राह्मणाः सर्वे शश्वत्पुत्राधिकं प्रियाः