कोटिकन्दर्पलावण्यं लीलाधाम मनोरमम्
सद्रत्नभूषणौघेन भूषितं भक्तवत्सलम्
श्रीवत्सवक्षःसंभ्राजत्कौस्तुभेन विराजितम्
रत्नसिंहासनस्थं च वनमालाविभूषितम् 1.2.
स्वेच्छामयं सर्वबीजं सर्वाधारं परात्परम्
कोटिपूर्णेन्दुशोभाढ्यं भक्तानुग्रहकारकम्
रासमण्डलमध्यस्थं शान्तं रासेश्वरं वरम्
परमानन्दबीजं च सत्यमक्षरमव्ययम् ।। । सर्वसिद्धेश्वरं सर्वसिद्धिरूपं च सिद्धिदम्
प्रकृतेः परमीशानं निर्गुणं नित्यविग्रहम्
सत्यं स्वतन्त्रमेकं च परमात्मस्वरूपकम्
एवंरूपं परं बिभ्रद्भगवानेक एव सः
सौतिरुवाच निर्जन्तु निर्जलं घोरं निर्वातं तमसा वृतम्
वृक्षशैलसमुद्रादिविहीनं विकृताकृतम्
आलोच्य मनसा सर्वमेक एवासहायवान्
आविर्बभूवुः सर्गादौ पुंसो दक्षिणपार्श्वतः
ततो महानहङ्कारः पञ्चतन्मात्र एव च
आविर्बभूव पश्चात्स्वयं नारायणः प्रभुः
शंखचक्रगदापद्मधरः स्मेरमुखाम्बुजः
श्रीवत्सवक्षाः श्रीवासः श्रीविधिः श्रीविभावनः
कामदेवप्रभामृष्टरूपलावण्यसुन्दरः
नारायण उवाच कारणं कारणानां च कर्म तत्कर्मकारणम् ।। 1.3.
तपस्तत्फलदं शश्वत्तपस्वीशं च तापसम्
निष्कामं कामरूपं च कामघ्नं कामकारणम्
वेदरूपं वेदभवं वेदोक्तफलदं फलम्
इत्युक्त्वा भक्तियुक्तश्च स उवास तदाज्ञया
नारायणकृतं स्तोत्रं यः पठेत्सुसमाहितः
पुत्रार्थी लभते पुत्रं भार्य्यार्थी लभते प्रियाम्
कारागारे विपद्ग्रस्तः स्तोत्रेणानेन मुच्यते
सौतिरुवाच शुद्धस्फटिकसङ्काशः पञ्चवक्त्रो दिगम्बरः
तप्तकाञ्चनवर्णाभ जटाभारधरो वरः