त्वामनिर्वचनीयं च कथं जानन्ति कृत्तिकाः
भ्रातर्ये यं न जानन्ति ते तं कुर्वन्त्यनादरम्
कार्त्तिकेय उवाच ज्ञानी त्वं का प्रशंसा ते यतो मृत्युञ्जयाश्रितः
कर्मणा जन्म येषां वा यासु यासु च योनिषु
ये यत्र सन्ति सन्तो वा मूढा वा कर्मभोगतः
साम्प्रतं जगतां माता विष्णुमाया सनातनी
शैलेन्द्रपत्नी गर्भे सा चालभज्जन्म भारते
ब्रह्मादितृणपर्य्यन्तं सर्वं मिथ्यैव कृत्रिमम्
कल्पे कल्पे जगन्माता माता मे प्रतिजन्मनि
प्रकृतेरुद्भवास्सत्यं जगत्यां सर्वयोषितः
तासामहं पोष्यपुत्रो मदम्बाः पोषणादिमाः
न गर्भजोऽहं शैलेन्द्रकन्याया नन्दिकेश्वर
स्तनदात्री गर्भधात्री भक्ष्यदात्री गुरुप्रिया
सगर्भकन्या भगिनी पुत्रपत्नी प्रियाप्रसूः
मातुः पितुश्च भगिनी मातुलानी तथैव च
इमाश्च सर्वसिद्धिज्ञाः परमैश्वर्य्यसंयुताः
विष्णुना प्रेरितस्त्वं च शम्भोः पुत्रसमो महान्
नारायण उवाच उवाच किंचिद्युक्तं च वचनं शङ्करात्मजः
कार्तिकेय उवाच मातरं बन्धुवर्गांश्चाप्याज्ञां मे दत्त मातरः
दैवाधीनं जगत्सर्वं जन्म कर्म शुभावहम्
कृष्णायत्तं च तद्दैवं स च दैवात्परस्ततः
दैवं वर्द्धयितुं शक्तः क्षयं कर्त्तुं स्वलीलया
तस्माद्भजत गोविन्दं मोहं त्यजत दुःखदम्
परमानन्दजननं मोहजालनिकृन्तनम्
कोऽहं भवाब्धौ युष्माकं का वा यूयं ममात्मिकाः
संश्लेषं वा वियोगं वा सर्वमीश्वरचिन्तया
जलबुद्बुदवत्सर्वमनित्यं च जगत्त्रयम्
सन्तस्तत्र न लिप्यन्ते वायुवत्कृष्णचेतसः
इत्येवमुक्त्वा ता नत्वा सार्द्धं शङ्करपार्षदैः
एतस्मिन्नन्तरे तत्र ददर्श रथमुत्तमम्