त्वमत्र कृत्तिकास्थाने कथयामासुरीश्वरम् या बभूव रहःक्रीडा पार्वतीशिवयोः पुरा
दृष्टस्य च सुरैः शम्भोवीर्य्यं भूमौ पपात ह ततो लब्धः कृत्तिकाभिरमूभिर्गच्छ साम्प्रतम्
तवाभिषेकं विष्णुश्च करिष्यति सुरैः सह पुत्रस्त्वं विश्वसंहर्त्तुस्त्वां गोप्तुं न क्षमा इमाः
नाग्निं गोप्तुं यथा शक्तः शुष्कवृक्षः स्वकोटरे यथा पतन्महाकूपे द्विजराजो न राजते
करोषि जगदालोकं नाच्छन्नोऽस्याङ्गतेजसा
विष्णुस्त्वं च जगद्व्यापी नासां व्याप्योऽसि शाम्भव
योगीन्द्रो नानुलिप्तस्त्वं भोगी च परिपोषणे
विश्वाधारस्त्वमीशश्च नामृते सम्भवेत्स्थितिः
नहि सर्वेश्वरावासः सम्भवेत्कृत्तिकालये
त्वां च देवा न जानन्ति भक्तानुग्रह विग्रहम्
त्वामनिर्वचनीयं च कथं जानन्ति कृत्तिकाः
भ्रातर्ये यं न जानन्ति ते तं कुर्वन्त्यनादरम्
कार्त्तिकेय उवाच ज्ञानी त्वं का प्रशंसा ते यतो मृत्युञ्जयाश्रितः
कर्मणा जन्म येषां वा यासु यासु च योनिषु
ये यत्र सन्ति सन्तो वा मूढा वा कर्मभोगतः
साम्प्रतं जगतां माता विष्णुमाया सनातनी
शैलेन्द्रपत्नी गर्भे सा चालभज्जन्म भारते
ब्रह्मादितृणपर्य्यन्तं सर्वं मिथ्यैव कृत्रिमम्
कल्पे कल्पे जगन्माता माता मे प्रतिजन्मनि
प्रकृतेरुद्भवास्सत्यं जगत्यां सर्वयोषितः
तासामहं पोष्यपुत्रो मदम्बाः पोषणादिमाः
न गर्भजोऽहं शैलेन्द्रकन्याया नन्दिकेश्वर
स्तनदात्री गर्भधात्री भक्ष्यदात्री गुरुप्रिया
सगर्भकन्या भगिनी पुत्रपत्नी प्रियाप्रसूः
मातुः पितुश्च भगिनी मातुलानी तथैव च
इमाश्च सर्वसिद्धिज्ञाः परमैश्वर्य्यसंयुताः
विष्णुना प्रेरितस्त्वं च शम्भोः पुत्रसमो महान्
नारायण उवाच उवाच किंचिद्युक्तं च वचनं शङ्करात्मजः
कार्तिकेय उवाच मातरं बन्धुवर्गांश्चाप्याज्ञां मे दत्त मातरः
दैवाधीनं जगत्सर्वं जन्म कर्म शुभावहम्