रात्रिरुवाच प्राणेभ्योऽपि प्रेमपात्रं यः पोष्टा तस्य पुत्रकः
दिनमुवाच प्रशंसितानि स्वादूनि भोजयामासुरेव तम्
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा सन्तुष्टो मधुसूदनः
पुत्रस्य वार्त्तां सम्प्राप्य पार्वती हृष्टमानसा ददौ सर्वाणि विप्रेभ्यो वासांसि विविधानि च
लक्ष्मीः सरस्वती मेना सावित्री सर्वयोषितः
नारायण उवाच प्रेरितो विष्णुना देवैर्मुनिभिः पर्वतैर्मुने
दूतान्प्रस्थापयामास महाबलपराक्रमान्
नन्दीश्वरं महाकालं वज्रदन्तं भगन्दरम्
लक्षं च क्षेत्रपालानां भूतानां च त्रिलक्षकम्
कूष्माण्डानां चतुर्लक्षं त्रिलक्षं ब्रह्मराक्षसान्
रुद्रांश्च भैरवांश्चैव शिवतुल्यपराक्रमान्
ते सर्वे शिवदूताश्च नानाशस्त्रास्त्रपाणयः
दृष्ट्वा तान्कृत्तिकाः सर्वा भयविह्वलमानसाः
कृत्तिका ऊचुः न जानीमो वयं कस्य करालानि च बालक
कार्त्तिकेय उवाच दुर्निवार्य्यः कर्मपाको मातरः केन वार्य्यते
एतस्मिन्नन्तरे तत्र सेनानीर्नन्दिकेश्वरः
नन्दिकेश्वर उवाच प्रेषितस्य सुरेन्द्रस्य संहर्तुः शंकरस्य च
कैलासे सर्वदेवाश्च ब्रह्मविष्णुशिवादयः
शैलेन्द्रकन्या तं विष्णुं जगतां परिपालकम्
पप्रच्छ देवान्विष्णुस्तान्क्रमेणावाप्तिहेतवे
त्वमत्र कृत्तिकास्थाने कथयामासुरीश्वरम् या बभूव रहःक्रीडा पार्वतीशिवयोः पुरा
दृष्टस्य च सुरैः शम्भोवीर्य्यं भूमौ पपात ह ततो लब्धः कृत्तिकाभिरमूभिर्गच्छ साम्प्रतम्
तवाभिषेकं विष्णुश्च करिष्यति सुरैः सह पुत्रस्त्वं विश्वसंहर्त्तुस्त्वां गोप्तुं न क्षमा इमाः
नाग्निं गोप्तुं यथा शक्तः शुष्कवृक्षः स्वकोटरे यथा पतन्महाकूपे द्विजराजो न राजते
करोषि जगदालोकं नाच्छन्नोऽस्याङ्गतेजसा
विष्णुस्त्वं च जगद्व्यापी नासां व्याप्योऽसि शाम्भव
योगीन्द्रो नानुलिप्तस्त्वं भोगी च परिपोषणे
विश्वाधारस्त्वमीशश्च नामृते सम्भवेत्स्थितिः
नहि सर्वेश्वरावासः सम्भवेत्कृत्तिकालये
त्वां च देवा न जानन्ति भक्तानुग्रह विग्रहम्