कुबेर उवाच सत्यघ्नश्च कृतघ्नश्च तद्वीर्यं येन निर्हृतम्
ईशान उवाच नरघाती गुरुद्रोही तद्वीर्यं येन निर्हृतम्
रुद्रा ऊचुः गुरुनिन्दारताः शश्वत्तद्वीर्य्यं यैश्च निर्हृतम्
कामदेव उवाच भाजनं तस्य पापस्य स भवेद्येन तद्धृतम्
स्वर्वैद्यावूचतुः भवेतां वञ्चितौ तौ च याभ्यां वीर्य्यं च तद्धृतम्
सर्वे देवा ऊचुः अपुत्रिणो दरिद्राश्च यैश्च वीर्य्यं हि तद्धृतम्
देवपत्न्य ऊचुः सन्तु बुद्धिविहीनाश्च याभिर्वीर्य्यं हि तद्धृतम्
देवानां वचनं श्रुत्वा देवीनां च हरिस्स्वयम्
पवनं पृथिवीं तोयं सन्ध्ये रात्रिं दिवं मुने
श्रीविष्णुरुवाच तदमोघं भगवतो महेशस्य जगद्गुरोः
यूयं च साक्षिणो विश्वे सततं सर्वकर्मणाम्
ईश्वरस्य वचः श्रुत्वा सभायां कम्पिताश्च ते
श्रीधर्म उवाच मया ज्ञातममोघं तच्छङ्करस्य प्रकोपतः
क्षितिरुवाच अतीव दुर्वहं ब्रह्मन्नबलां क्षन्तुमर्हसि
अग्निरुवाच दुर्बलस्य जगन्नाथ किं यशः किं च पौरुषम्
वायुरुवाच अतीव सुन्दरो विष्णो स्वर्णरेखानदीतटे
श्रीसूर्य्य उवाच प्रेरितः कालचक्रेण निशि संस्थातुमक्षमः
चन्द्र उवाच जगाम स्वालयं विष्णो गच्छन्बदरिकाश्रमात्
जलमुवाच वर्द्धयामासुरीशस्य तं ताः सूर्य्याधिकप्रभम्
सन्ध्ये ऊचतुः तन्नाम चक्रुस्ताः प्रेम्णा कार्त्तिकेय इति स्वयम्
रात्रिरुवाच प्राणेभ्योऽपि प्रेमपात्रं यः पोष्टा तस्य पुत्रकः
दिनमुवाच प्रशंसितानि स्वादूनि भोजयामासुरेव तम्
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा सन्तुष्टो मधुसूदनः
पुत्रस्य वार्त्तां सम्प्राप्य पार्वती हृष्टमानसा ददौ सर्वाणि विप्रेभ्यो वासांसि विविधानि च
लक्ष्मीः सरस्वती मेना सावित्री सर्वयोषितः
नारायण उवाच प्रेरितो विष्णुना देवैर्मुनिभिः पर्वतैर्मुने
दूतान्प्रस्थापयामास महाबलपराक्रमान्
नन्दीश्वरं महाकालं वज्रदन्तं भगन्दरम्
लक्षं च क्षेत्रपालानां भूतानां च त्रिलक्षकम्
कूष्माण्डानां चतुर्लक्षं त्रिलक्षं ब्रह्मराक्षसान्