सर्वेषां कवचानां च सारभूतमिदं मुने द्वात्रिंशदक्षरो मन्त्रो ललाटं मे सदाऽवतु
ॐ ह्रीं क्लीं श्रीं गमिति वै सततं पातु लोचनम्
ॐ ह्रीं श्रीं क्लीमिति परं सन्ततं पातु नासिकाम् दन्तांश्च तालुकां जिह्वां पातु मे षोडशाक्षरः
ॐ लं श्रीं लम्बोदरायेति स्वाहा गण्डं सदा ऽवतु
ॐ श्रीं गं गजाननायेति स्वाहा स्कन्धं सदाऽवतु
ॐ क्लीं ह्रीमिति कङ्कालं पातु वक्षःस्थलं परम्
प्राच्यां लम्बोदरः पातु चाग्नेय्यां विघ्ननायकः
पश्चिमे पार्वतीपुत्रो वायव्यां शंकरात्मजः
ऐशान्यामेकदन्तश्च हेरम्बः पातु चोर्ध्वतः स्वप्ने जागरणे चैव पातु मां योगिनां गुरुः
इति ते कथितं वत्स सर्वमन्त्रौघविग्रहम्
श्रीकृष्णेन पुरा दत्तं गोलोके रासमण्डले
मया दत्तं च तुभ्यं च यस्मै कस्मै न दास्यसि
गुरुमभ्यर्च्य विधिवत्कवचं धारयेत्तु यः
अश्वमेधसहस्राणि वाजपेयशतानि च
इदं कवचमज्ञात्वा यो भजेच्छंकरात्मजम्
इति संसारमोहनं नाम कवचम् परमानन्दसंयुक्ता देवास्तस्थुः समीपतः
नारायण उवाच गन्धर्वा मुनयः शैलाः पश्यन्तः सुमहोत्सवम्
एतस्मिन्नन्तरे दुर्गा स्मेराननसरोरुहा
पार्वत्युवाच कथं मत्स्वामिनो वीर्य्यममोघं रक्षितं प्रभो
रतिभङ्गे कृते देवैर्ब्रह्मणा प्रेरितैस्त्वया
सर्वे देवास्त्वत्पुरतस्तदन्विष्यन्तु सादरम्
पार्वतीवचनं श्रुत्वा प्रहस्य जगदीश्वरः
श्रीविष्णुरुवाच शिवस्यामोघवीर्य्यं यत्तत्पुरा केन निर्हृतम्
सभामानयत क्षिप्रं न चेद्दण्डमिहार्हथ
विष्णोस्तद्वचनं श्रुत्वा समालोच्य परस्परम्
ब्रह्मोवाच स वञ्चितो भवत्वत्र पुण्याहे पुण्यकर्मणि
श्रीमहादेव उवाच स वञ्चितो भवत्वत्र सेवने पूजने तव
यम उवाच एकादशीव्रते चैव तद्वीर्य्यं येन निर्हृतम्
इन्द्र उवाच भवत्वत्र यशो लुप्तं तत्पुण्यं कर्म सन्ततम्
वरुण उवाच शूद्रयाजकपत्न्याश्च गर्भे तद्येन निर्हृतम्