ब्रह्माणमूचुस्ते तत्र क्रमेण समयोचितम्
कश्यप उवाच बालं ददर्श यत्नेन तस्य वै मातुराज्ञया
श्रीसूर्य्य उवाच यत्पुत्रोऽतिप्रयत्नेन ह्यपश्यत्पार्वतीसुतम्
यथा निरपराधेन मत्पुत्रं सा शशाप ह
यम उवाच वयं शपामः कोऽधर्मो जिघांसोश्च विहिंसने
ब्रह्मोवाच सर्वेषां वचनेनैव क्षन्तुमर्हन्तु साधवः
दुर्गे दत्त्वा त्वमाज्ञां च पुत्रदर्शनहेतवे
इत्युक्त्वा शनिमादाय बोधयित्वा च पार्वतीम्
बभूव पार्वती तुष्टा ब्रह्मणो वचनान्मुने
उवाच पार्वती तत्र सन्तुष्टा तं शनैश्चरम्
पार्वत्युवाच चिरजीवी च योगीन्द्रो हरिभक्तस्य का विपत्
अद्यप्रभृति निर्विघ्ना हरौ भक्तिर्दृढाऽस्तु ते
इत्युक्त्वा पार्वती तुष्टा बालं धृत्वा च वक्षसि
शनिर्जगाम देवानां समीपं हृष्टमानसः
नारायण उवाच पूजयामास तं बालमुपहारैरनुत्तमैः
सर्वाग्रे तव पूजा च मया दत्ता सुरोत्तम
वनमालां ददौ तस्मै ब्रह्मज्ञानं च मुक्तिदम्
ददौ द्रव्याणि चारूणि चोपचारांश्च षोडश
विघ्नेशश्च गणेशश्च हेरम्बश्च गजाननः
एतान्यष्टौ च नामानि सर्वसिद्धिप्रदानि च
सिद्धासनं ददौ धर्मस्तस्मै ब्रह्मा कमण्डलुम्
रत्नसिंहासनं शक्रः सूर्य्यश्च मणिकुण्डले
वह्निशुद्धं च वसनं ददौ तस्मै हुताशनः
क्षीरोदोद्भवसद्रत्नरचितं वलयं वरम्
कण्ठभूषां च सावित्री भारती हारमुज्ज्वलम्
मुनयः पर्वताश्चैव रत्नानि विविधानि च
क्रमेण देवा देव्यश्च मुनयः पर्वतादयः
नानाविधानि द्रव्याणि स्वादूनि मधुराणि च
पार्वती जगतां माता स्मेराननसरोरुहा
सर्वतीर्थोदकै रत्नकलशावर्जितैः स्तुतैः अग्निशुद्धे च वसने ददौ तस्मै सती मुदा