न लिप्ताः पातकैर्भक्ताः सन्ततं हरिमानसाः
त्रिकोटिजन्मनामन्ते प्राप्नोति जन्म मानवम्
भक्तसङ्गाद्भवेद्भक्तेरङ्कुरो जीवितः सती
पुनः प्रफुल्लतां याति वैष्णवालापमात्रतः ७७ तत्तरोवर्द्धमानस्य हरिदास्यं फलं सति
महति प्रलये नाशो न भवेत्तस्य निश्चितम्
तस्मान्नारायणे भक्तिं देहि मामम्बिके सदा
तद्वन्तं लोकशिक्षार्थं स्वतपस्तव पूजनम्
गणेशरूपः श्रीकृष्णः कल्पे कल्पे तवात्मजः
कृत्वाऽन्तर्धानमीशश्च बालरूपं विधाय सः
तल्पस्थे शिववीर्य्ये च मिश्रितः स बभूव ह
शुद्धचम्पकवर्णाभः कोटिचन्द्रसमप्रभः
अतीव सुन्दरतनुः कामदेवविमोहनः
सुन्दरे लोचने बिभ्रच्चारुपद्मविनिन्दके
कपालं च कपोलं च परमं सुमनोहरम्
त्रैलोक्ये वै निरुपमं सर्वांगं बिभ्रदुत्तमम्
नारायण उवाच ब्राह्मणान्वेषणं कृत्वा बभ्राम परितो मुने
पार्वत्युवाच हे तात दर्शनं देहि प्राणान्वै रक्ष मे विभो
शिव शीघ्रं समुत्तिष्ठ ब्राह्मणान्वेषणं कुरु
अगृहीत्वा गृहात्पूजां गृहिणोऽतिथिरीश्वर
पितरस्तन्न गृह्णन्ति पिण्डदानं च तर्पणम्
हव्यं पुष्पं जलं द्रव्यमशुचेश्च सुरासमम्
एतस्मिन्नन्तरे तत्र वाग् बभूवाशरीरिणी
शान्ता भव जगन्मातस्स्वसुतं पश्य मन्दिरे
सुपुण्यकव्रततरोः फलरूपं सनातनम्
ध्यायन्ति वैष्णवा देवा ब्रह्मविष्णुशिवादयः
यस्य स्मरणमात्रेण सर्वविघ्नो विनश्यति
कल्पे कल्पे ध्यायसि यं ज्योतीरूपं सनातनम्
तव वाञ्छापूर्णबीजं तपःकल्पतरोः फलम्
नायं विप्रः क्षुधाऽऽर्त्तश्च विप्ररूपी जनार्दनः सरस्वती त्वेवमुक्त्वा विरराम च नारद
त्रस्ता श्रुत्वाऽऽकाशवाणीं जगाम स्वालयं सती