संप्रार्थितः सभासद्भिः शिवां बोधयितुं तदा
श्रीमहादेव उवाच साम्प्रतं चेतनं कृत्वा मदीयं वचनं शृणु
शिवः शिवां तामित्युक्त्वा शुष्ककण्ठौष्ठतालुकाम्
हितं सत्यं मितं सर्वं परिणामसुखावहम्
शृणु देवि प्रवक्ष्यामि यद्वेदेन निरूपितम्
सर्वेषां कर्म्मणां देवि सारभूता च दक्षिणा
दैवं वा पैतृकं वाऽपि नित्यं नैमित्तिकं प्रिये दाता च कर्म्मणा तेन कालसूत्रं व्रजेद्ध्रुवम्
अथान्ते दैन्यमाप्नोति शत्रुणा परिपीडितः
तन्मुहूर्ते व्यतीते तु दक्षिणा द्विगुणा भवेत्
मासे पञ्चशतघ्ना स्यात्षण्मासे तच्चतुर्गुणा
दाता च नरकं याति यावद्वर्षसहस्रकम् धर्मो नष्टो भवेत्तस्य धर्म्महीने च कर्म्मणि
ब्रह्मोवाच धर्मे नष्टे च धर्मज्ञे तस्य कर्ता विनश्यति
धर्म उवाच मयि स्थिते महासाध्वि सर्वं भद्रं भविष्यति
देवा ऊचुः वयं तव व्रते पूर्णे कुर्मस्त्वां पूर्णमानसाम्
मुनय ऊचुः स्थितेष्वस्मासु धर्मज्ञे किमभद्रं भविष्यति
सनत्कुमार उवाच सुचिरं संचितस्यापि स्वात्मनस्तपसः फलम्
कर्मण्यदक्षिणे साध्वि यागस्याहं तु तत्फलम्
पार्वत्युवाच किं पुत्रेण च धर्मेण यत्र भर्त्ता च दक्षिणा
वृक्षार्चने फलं किं वै यदि भूमिर्न चार्च्यते
प्राणास्त्यक्ताः स्वेच्छया चेद्देहैस्स्यात्किं प्रयोजनम्
शतपुत्रसमः स्वामी साध्वीनां च सुरेश्वराः
भर्तुर्वंशश्च तनयः केवलं भर्तृमूलकः
श्रीविष्णुरुवाच नष्टे धर्मे च धर्मिष्ठे स्वामिना किं सुतेन वा
ब्रह्मोवाच सत्यं संकल्पितं कर्म न तु भ्रष्टं कुरु व्रतम्
पार्वत्युवाच तद्यस्यास्तीति स स्वामी वेदज्ञ शृणु मद्वचः
तस्य दाता सदा स्वामी न च स्वस्वामितां लभेत्
धर्म्म उवाच दम्पती ध्रुवमेकाङ्गौ द्वयोर्दाने द्वकौ समौ
पार्वत्युवाच न श्रुतं विपरीतं च श्रुतौ श्रुतिपरायणाः
देवा ऊचुः वेदज्ञे वेदवादेषु के वा त्वां जेतुमीश्वराः
निरूपिता पुण्यके तु व्रते स्वामी च दक्षिणा