प्रवालसारसंकाशं मणिसारसहस्रकम्
माणिक्यसारलक्षं च देयं कृष्णाय यत्नतः
कूष्माण्डं नारिकेलं च जम्बीरं श्रीफलं तथा
रत्नेन्द्रसारलक्षं च देयं कृष्णाय यत्नतः
वाद्यं नानाप्रकारं च कांस्यतालादिकं परम्
पायसं पिष्टकं सर्पिः शर्कराक्तं मनोहरम्
सुगन्धिपुष्पमालानां लक्षमक्षतमीप्सितम्
नैवेद्यानि च देयानि स्वादूनि मधुराणि च
नानाविधानि पुष्पाणि तुलसीसंयुतानि च
ब्राह्मणानां सहस्रं च प्रत्यहं भोजयेद्व्रती
पुष्पाञ्जलिशतं देयं नित्यं पूर्णं च पूजने
षण्मासांश्च हविष्यान्नं मासान्पञ्च फलादिकम्
रत्नप्रदीपशतकं वह्निं दद्याद्दिवानिशम्
स्मरणं कीर्त्ततं केलिः प्रेक्षणं गुह्यभाषणम्
स्वप्नमैथुनकं त्याज्यं व्रतिना व्रतशुद्धये
त्रिशतं वै षष्ट्यधिकं रल्लकं वस्त्रसंयुतम्
त्रिशतं वै षष्ट्यधिकसहस्रं विप्रभोजनम्
त्रिशतं वै षष्ट्यधिकं सहस्रं स्वर्णमेव च
अन्यां समाप्तिदिवसे कथयिष्यामि दक्षिणाम्
हरितुल्यो भवेत्पुत्रो विख्यातो भुवनत्रये
सर्ववाञ्छितसिद्धीनां बीजं जन्मनि जन्मनि
पुत्रस्ते भविता साध्वीत्युक्त्वा स विरराम ह
नारायण उवाच पुनः पप्रच्छ कान्तं सा दिव्यां व्रतकथां शुभाम्
श्रीपार्वत्युवाच अधिकां तत्कथां ब्रूहि व्रतं केन प्रकाशितम्
अथ पुण्यकव्रतकथा शतरूपा मनोः पत्नी पुत्रदुःखेन दुःखिता
शतरूपोवाच तन्मे ब्रूहि जगद्धातः सृष्टिकारणकारण
तज्जन्म निष्फलं ब्रह्मन्नैश्वर्य्यं धनमेव च
तपोदानोद्भवं पुण्यं जन्मांतरसुखावहम्
पुत्री पुत्रमुखं दृष्ट्वा चाश्वमेधशतोद्भवम्
पुत्रोत्पत्तेरुपायं वै वद मां तापसंयुताम्