शिशुना बलिना दातुर्हन्ति पुत्रं च चण्डिका
घुटिकेन भवेन्मृत्युर्विघ्नं स्याच्चित्रमस्तकैः
मायातीनां स्वरूपं च श्रूयतां मुनिसत्तम 2.64.
पितृमातृविहीनं च युवकं व्याधिवर्जितम्
अजारजं विशुद्धं च सच्छूद्रपरिपोषितम्
स्नापयित्वा च तं कर्त्ता पूजयेद्वस्त्रचन्दनैः
तं च वर्षं भ्रामयित्वा भृत्यद्वारेण यत्नतः
अष्टमीनवमीसन्धौ दद्यान्मायातिमेव च
बलिं स्तुत्वा च दत्त्वा च धृत्वा च कवचं बुधः
नारद उवाच स्तोत्रं च कवचं पूजाफलं कालं वद प्रभो
नारायण उवाच उत्तरेणार्च्चयित्वा तां श्रवणायां विसर्जयेत्
आर्द्रायुक्तनवम्यां तु कृत्वा देव्याश्च बोधनम्
मूलायां तु प्रवेशे च नरमेधफलं लभेत्
कृत्वा विसर्जनं देव्याः श्रवणायां च मानवः
भुवः प्रदक्षिणं पुण्यं पूजायां लभते नरः
नवम्यां बोधनं कृत्वा पक्षं संपूज्य मानवः
सप्तम्यां पूजनं कृत्वा बलिं दद्याद्विचक्षणः
अष्टम्यां बलिदानेन विपत्तिर्जायते नृणाम्
बलिदानेन विप्रेन्द्र दुर्गाप्रीतिर्भवेन्नृणाम् 2.65.
उत्सर्गकर्त्ता दाता च च्छेत्ता पोष्टा च रक्षकः
यो यं हन्ति स तं हन्ति नेति वेदोक्तमेव च
एवं संपूज्य सुरथः पूर्णं वर्षं च भक्तितः
स्तोत्रेण परितुष्टा सा तस्य साक्षाद्बभूव ह
तेजस्वरूपां परमां सगुणां निर्गुणां वराम्
स्वेच्छामयीं कृपारूपां भक्तानुग्रहकारिणीम्
स्तवेन परितुष्टा सा सस्मिता भक्तिपूर्वकम्
प्रकृतिरुवाच ददामि तुभ्यं विभवं साम्प्रतं वाञ्छितं तव
निर्जित्य सर्वाञ्छत्रूंश्च लब्ध्वा राज्यमकण्टकम्
दास्यामि तुभ्यं ज्ञानं च परिणामे नराधिप 2.65.
वृणोति विभवं यो हि साक्षान्मां प्राप्य मन्दधीः