कृष्णेति द्व्यक्षरं मन्त्रं गृहीत्वा कृष्णदास्यदम्
दशलक्षजपेनैव मन्त्रसिद्धिर्भवेत्तव
वैश्यो नत्वा च तां भक्त्या चागमत्पुष्करं मुने भगवत्याः प्रसादेन कृष्णदासो बभूव सः
इति श्रीब्रह्मवैवर्त्ते महापुराणे द्वितीये प्रकृतिखण्डे नारदनारायणसं वादे दुर्गोपाख्याने सुरथसमाधिमेधस्संवादे प्रकृतिवैश्यसंवादकथनं नाम त्रिषष्टितमोऽध्यायः
नारायण उवाच तच्छ्रूयतां महाभाग वेदोक्तं क्रममेव च
स्नात्वाऽऽचम्य महाराजः कृत्वा न्यासत्रयं तदा
प्राणायामं ततः कृत्वा कृत्वा च शङ्खशोधनम्
पुनर्ध्यात्वा च भक्त्या च पूजयामास भक्तितः
संपूज्य भक्तिभावेन भक्त्या परमधार्मिकः
भक्त्या च पूजयामास विधिपूर्वं च नारद
देवषट्कं च संपूज्य नमस्कृत्य विचक्षणः
ध्यानं च सामवेदोक्तं परं कल्पतरुं मुने
ब्रह्मविष्णुशिवादीनां पूज्यां वन्द्यां सनातनीम्
सर्वस्वरूपां सर्वेषां सर्वाधारां परात्पराम् 2.64.
सगुणां निर्गुणां सत्त्वां वरां स्वेच्छामयीं सतीम्
कृष्णप्रियां कृष्णशक्तिं कृष्णबुद्ध्यधिदेवताम्
तप्तकाञ्चनवर्णाभां कोटिसूर्य्यसमप्रभाम्
दुर्गां शतभुजां देवीं महद्दुर्गतिनाशिनीम्
त्रिलोचनप्राणरूपां शुद्धार्द्धचन्द्रशेखराम्
वर्तुलं वामवक्त्रं च शम्भोर्मानसमोहिनीम्
नासादक्षिणभागेन बिभ्रतीं गजमौक्तिकम्
मुक्तापंक्तिविनिन्द्यैकदन्तपंक्तिसुशोभिताम्
चित्रपत्रावलीरम्यकपोलयुगलोज्ज्वलाम्
रत्नकङ्कणभूषाढ्यां रत्नपाशंकशोभिताम् ।। 2.64.
पादाङ्गुलिनखासक्तालक्तरेखासुशोभनाम्
बिभ्रतीं स्तनयुग्मं च कस्तूरीबिन्दुशोभितम्
अतीव कान्तां शान्तां च नितान्तां योगसिद्धिषु
शरत्पार्वणचन्द्रास्यामतीव सुमनोहराम्
सिन्दूरबिन्दुना शश्वद्भालमध्यस्थलोज्ज्वलाम्
चारुकज्जलरेखाभ्यां सर्वतश्च समुज्ज्वलाम्