आयुर्हरति लोकानां रविरेव हि सन्ततम्
भक्तास्तद्गतचित्ताश्च वैष्णवाश्चिरजीविनः
शिवः शेषश्च धर्मश्च ब्रह्मा विष्णुर्महान्विराट्
वोढुः पञ्चशिखो दक्षो नारदश्च सनातनः
मेधावी लोमशः शुक्रो वसिष्ठः क्रतुरेव च
मार्कण्डेयो बलिश्चैव प्रह्लादश्च गणेश्वरः
अकूपार उलूकश्च नाडीजंघश्च वायुजः
नवधा भक्तियुक्ताश्च कृष्णस्य परमात्मनः
ये तद्भक्तास्ते तदंशा जीवन्मुक्ताश्च सन्ततम्
ऊर्ध्वं च सप्त स्वर्गाश्च सप्तद्वीपा वसुन्धरा 2.63.
एवंविधानां विश्वानां संख्या नास्त्येव पुत्रक
देवा देवर्षयश्चैव मनवो मानवादयः
महाविष्णोर्लोमकूपे सन्ति विश्वानि यस्य च
भज सत्यं परं ब्रह्म नित्यं निर्गुणमच्युतम्
निरीहं च निराकारं निर्विकारं निरञ्जनम्
स्वेच्छामयं सर्वरूपं भक्तानुग्रहविग्रहम्
ध्यानासाध्यं दुराराध्यं शिवादीनां च योगिनाम्
सर्वाधारं च सर्वज्ञं सर्वानन्दकरं परम्
दास्यदं धर्मदं चैव सर्वसिद्धिप्रदं सताम् 2.63.
परात्परतरं शुद्धं परिपूर्णतमं शिवम्
कृष्णेति द्व्यक्षरं मन्त्रं गृहीत्वा कृष्णदास्यदम्
दशलक्षजपेनैव मन्त्रसिद्धिर्भवेत्तव
वैश्यो नत्वा च तां भक्त्या चागमत्पुष्करं मुने भगवत्याः प्रसादेन कृष्णदासो बभूव सः
इति श्रीब्रह्मवैवर्त्ते महापुराणे द्वितीये प्रकृतिखण्डे नारदनारायणसं वादे दुर्गोपाख्याने सुरथसमाधिमेधस्संवादे प्रकृतिवैश्यसंवादकथनं नाम त्रिषष्टितमोऽध्यायः
नारायण उवाच तच्छ्रूयतां महाभाग वेदोक्तं क्रममेव च
स्नात्वाऽऽचम्य महाराजः कृत्वा न्यासत्रयं तदा
प्राणायामं ततः कृत्वा कृत्वा च शङ्खशोधनम्
पुनर्ध्यात्वा च भक्त्या च पूजयामास भक्तितः
संपूज्य भक्तिभावेन भक्त्या परमधार्मिकः
भक्त्या च पूजयामास विधिपूर्वं च नारद