युद्धं बभूव नियतं पूर्णमब्दं च नारद
एकाकी सुरथो भीतो नन्दिना च बहिष्कृतः
ददर्श तत्र वैश्यं च पुष्पभद्रानदीतटे
वैश्येन सार्द्धं नृपतिरगच्छन्मेधसाश्रमम्
ददर्श तत्र नृपतिर्मुनिं तं तीव्रतेजसम्
राजा ननाम वैश्यश्च शिरसा मुनिपुङ्गवम्
प्रश्नं चकार कुशलं जातिनाम पृथक्पृथक् 2.62.
सुरथ उवाच बहिर्भूतः स्वराज्याच्च नन्दिना बलिनाऽधुना
किमुपायं करिष्यामि कथं राज्यं भवेन्मम
अयं वैश्यः समाधिश्च स्वगृहाच्च बहिष्कृतः
ब्राह्मणाय ददौ नित्यं रत्नकोटिं दिने दिने
कोपान्निराकृतस्तैश्च पुनरन्वेषितः शुचा
पुत्राश्च पितृशोकेन गृहं त्यक्त्वा ययुर्वनम्
सुदुर्लभं हरेर्दास्यं वैश्यस्यास्य च वाञ्छितम्
श्रीमेधा उवाच निर्गुणस्य च कृष्णस्य त्रिगुणा विश्वमाज्ञया
कृपां करोति येषां सा धर्मिणां च कृपामयी
येषां मायाविनां माया न करोति कृपां नृप 2.62.
नश्वरेऽनित्यसंसारे भ्रामयेद्बर्बरा सदा
देवमन्यं निषेवन्ते तन्मन्त्रं च जपंति च
सप्तजन्मसु संसेव्य देवताश्च हरेः कलाः
सप्तजन्मसु संसेव्य विष्णुमायां कृपामयीम्
ज्ञानाधिष्ठातृदेवं च हरेस्संसेव्य शङ्करम्
सेवन्ते सगुणं सत्त्वं विष्णुं विषयिणं तदा
निषेव्य सगुणं विष्णुं सात्त्विका वैष्णवा नराः
गृह्णन्ति सन्तस्तद्भक्ता मन्त्रं तस्य निरामयम्
असंख्यब्रह्मणां पातं ते च पश्यन्ति वैष्णवाः
कृष्णभक्तात्कृष्णमन्त्रं यो गृह्णाति नरोत्तमः 2.62.
मातामहानां साहस्रमुद्धरेन्मातरं तथा
भवार्णवे महाघोरे कर्णधारस्वरूपिणी
स्वकर्मबन्धनं छेत्तुं वैष्णवानां च वैष्णवी