तस्य पुत्रश्च सुरथश्चक्रवर्त्ती बृहच्छ्रवाः
भेजे पुरा विष्णुमायां पुण्यक्षेत्रे च भारते
वैश्येन सार्धं स महाञ्ज्ञानिनां मुनिसत्तम
तस्य पुत्रो महायोगी द्रुमिणो ज्ञानिनां वरः
कृत्वा समाधिं संप्राप ज्ञानिनां वैष्णवाग्रणीः
स च कोटिसुवर्णं च नित्यं दत्त्वा जलं पपौ
राजा लेभे मनुत्वं च राज्यं निष्कण्टकं मुने
नारद उवाच वैश्यो मुक्तिं मेधसश्च तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
श्रीनारायण उवाच स्वायम्भुवमनोर्वंश्यः सत्यवादी जितेन्द्रियः
अक्षौहिणीनां शतकं गृहीत्वा सैन्यमेव च
युद्धं बभूव नियतं पूर्णमब्दं च नारद
एकाकी सुरथो भीतो नन्दिना च बहिष्कृतः
ददर्श तत्र वैश्यं च पुष्पभद्रानदीतटे
वैश्येन सार्द्धं नृपतिरगच्छन्मेधसाश्रमम्
ददर्श तत्र नृपतिर्मुनिं तं तीव्रतेजसम्
राजा ननाम वैश्यश्च शिरसा मुनिपुङ्गवम्
प्रश्नं चकार कुशलं जातिनाम पृथक्पृथक् 2.62.
सुरथ उवाच बहिर्भूतः स्वराज्याच्च नन्दिना बलिनाऽधुना
किमुपायं करिष्यामि कथं राज्यं भवेन्मम
अयं वैश्यः समाधिश्च स्वगृहाच्च बहिष्कृतः
ब्राह्मणाय ददौ नित्यं रत्नकोटिं दिने दिने
कोपान्निराकृतस्तैश्च पुनरन्वेषितः शुचा
पुत्राश्च पितृशोकेन गृहं त्यक्त्वा ययुर्वनम्
सुदुर्लभं हरेर्दास्यं वैश्यस्यास्य च वाञ्छितम्
श्रीमेधा उवाच निर्गुणस्य च कृष्णस्य त्रिगुणा विश्वमाज्ञया
कृपां करोति येषां सा धर्मिणां च कृपामयी
येषां मायाविनां माया न करोति कृपां नृप 2.62.
नश्वरेऽनित्यसंसारे भ्रामयेद्बर्बरा सदा
देवमन्यं निषेवन्ते तन्मन्त्रं च जपंति च
सप्तजन्मसु संसेव्य देवताश्च हरेः कलाः