भद्रकाली जगन्माता खड्गखर्पर धारिणी
सा सहस्रभुजा देवी मुण्डमालाविभूषणा
सप्ततालप्रमाणाश्च यस्या दन्ता भयानकाः
अतीव रौद्रा सन्नद्धा भीमाः शंकरकिंकराः
शिवस्य पार्षदाः सर्वं महाबलपराक्रमाः
सहस्रमूर्ध्नः शेषस्य फणामण्डलभूषणम्
कालाग्निरुद्रः संहर्त्ता यस्य शम्भोश्च किंकरः
यस्य पाशुपतास्त्रेण दुर्निवार्येण पुत्रकाः
यस्य शूलेन भिन्नश्च शङ्खचूडः प्रतापवान्
त्रिकोटिसूर्य्यसदृशस्तेजस्वी परमाद्भुतः 2.61.
मधुकैटभयोर्हन्ता हिरण्यकशिपोश्च यः
इत्युक्त्वा जगतां धाता विरराम च संसदि
प्रह्राद उवाच सर्वपूज्यः सर्वनाथः किं वक्ष्यामि तवाग्रतः
हिरण्यकशिपोर्हन्ता मधुकैटभयोश्च यः
सर्वान्तरात्मनस्तस्य चक्रं नाम सुदर्शनम्
ततो न बलवाञ्छम्भुर्न च पाशुपतं विधे
यस्य लोमसु विश्वानि निखिलानि जगत्पते
षोडशांशो भगवतः स चैव हि महान्विराट्
आगच्छन्तु सुराः सर्वे युद्धं कुर्वन्तु साम्प्रतम्
नमस्तस्मै भगवते शिवाय शिवरूपिणे 2.61.
श्रीकृष्णस्य प्रसादेन निर्भयोऽहं निरामयः
स्वपापेन मृतस्तातो पुरा वै विष्णुनिन्दया
त्रिपुरः किङ्करोऽस्माकं वीरत्वेन न गण्यते
इत्युक्त्वा दानवश्रेष्ठो विरराम च संसदि
ब्रह्मोवाच सुप्रीत्या चरणं वत्स सर्वमङ्गलकारणम्
तारां भिक्षां देहि मह्यं भिक्षुकाय च वेधसे
सनत्कुमार उवाच यस्य भिक्षुर्जगद्धाता तस्य कीर्तेश्च का कथा
सनातन उवाच रक्षितः कृष्णचक्रेण वैष्णवः पुण्यवाञ्छुचिः
सनन्दन उवाच गुरुश्च वैष्णवः शुक्रः स च केन जितो महान्
सनक उवाच पुण्यदीपो न निर्वाति पाषण्डेनैव वायुना ।। 2.61.