परिपक्वा विपक्वा वा वैष्णवाः साधवश्च ते
यथा वह्नौ शुष्कतृणं भस्मीभूतं भवेत्सदा
गुरुवक्त्राद्विष्णुमन्त्रो यस्य कर्णे प्रवेक्ष्यति
पुंसां शतं पितॄणां च शतं मातामहस्य च
गयायां पिण्डदानेन पिण्डदाः पिण्डभोजिनम्
मन्त्रग्रहणमात्रेण जीवन्मुक्तो भवेन्नरः
पुनन्त्येव हि तीर्थानि गङ्गादीनि च भारते
पापानि पापिनां तीर्थे यावन्ति प्रभवन्ति च 2.60.
कृष्णमन्त्रोपासकानां रजसा पादपद्मयोः
वायुश्च पवनो वह्निः सूर्य्यः सर्वं पुनाति च
अहं ब्रह्मा च शेषश्च धर्मः साक्षी च कर्म्मणाम्
फलं कर्मानुरूपेण सर्वेषां भारते भवेत्
हन्ति तेषां कर्म पूर्वं भक्तानां भक्तवत्सलः
तेजस्विनां च प्रवरं वैष्णवं भृगुनन्दनम्
सुदर्शनो बलिष्ठं च शुक्रं जेतुं न शक्तिमान्
भज सत्यं परं ब्रह्म कृष्णमात्मानमीश्वरम्
मन्त्रं तस्य प्रदास्यामि भ्रातः कल्पतरुं परम्
ब्रह्मादिस्तंबपर्य्यन्तं नश्वरं जलबिम्बवत् तावद्भवेच्छा भोगेच्छा स्त्रीसुखेच्छा नृणामिह ।। 2.60.
यावद्गुरुमुखाम्भोजान्न प्राप्नोति मनुं हरेः
इन्द्रत्वममरत्वं च नहि वाञ्छन्ति वैष्णवाः
भक्ति निर्मथनं भक्तो मोक्षं नो वाञ्छति प्रभोः
वाक्सिद्धिं चैव धातृत्वं भक्तानां नहि वाञ्छितम्
अहं ब्रह्मा च विष्णुश्च धर्मोऽनन्तश्च कश्यपः
कपिलश्च कुमारश्च नरनारायणावृषी
भृगुः शुक्रश्च दुर्वासा वसिष्ठः क्रतुरंगिराः
वायुः सूर्यश्च गरुडो दक्षो गणपतिः स्वयम्
ये च तस्य कलाः श्रेष्ठास्ते तद्भक्तिपरायणाः
लक्ष्मीमायाकामबीजं ङेन्तं कृष्णपदं मुने ।। 2.60.
तत्पुरश्चरणं ध्यानं शुद्धे मन्दाकिनीतटे
विषण्णो हि भवाब्धौ च बभूव तमुवाच ह